Yazar:
Nathalie Sarraute
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
Nisan 2012
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 1939
Yayınevi:
Éditions de Minuit
Orijinal Adı:
Tropismes
ISBN:
9782707321466
Ülke:
Fransa
Dil:
Fransızca
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yeni Roman Okumaları 2Edebiyat
Bu inceleme bir devam incelemesi sayılabileceği için önce Yeni Roman incelemesini (okumadıysanız) okuyunuz, aksi takdirde okuduklarınız boş gelebilir: #30544221. O incelemede akımın eserlerini(şimdilik 4 eseri) mini bir etkinlik şeklinde okuyacağımı belirtmiştim. Kitaplar kısa olduğu için incelemeleri de kısa kısa olacak. Kitap puanlarını da beğenip beğenmeme durumuna göre değil, temsil etmeye çalıştıkları akıma uygunluğuna göre verdim.
Yönelişler ikişer ya da üçer sayfalık 24 dört bölümden oluşan; bize bu bölümlerde farklı insan tiplerini nesnel ve sinema sahnesindeki gibi dolaysız bir anlatımla sunan bir kitap. Her bölümün sonunda boş sayfalar olduğunu görüyoruz. Bu boşluklar, insanın belleğinde anlamlandıramadığı boşluklara benzetilebilir. Ayrıca bu boşlukların ilk defa 20. yüzyılda değil de 18. yüzyılda Sterne’nin Tristram Shandy kitabında okurda aynı etkiyi bırakmak için kullandığını belirtmeliyim. Anlatıyı sorunlaştırma zaten 18. yüzyılda başlamıştı. Bu yüzden yeni romancıların salt bir yenilikle karşımıza çıktığı yanılgısına düşmeyelim. Yeni Roman açısından bakıldığında kitabın bu akımın ilk örneklerinden ve akıma sıkı sıkıya bağlı olduğunu görüyoruz. Şimdi kitabı Yeni Roman’ın insan, nesne ve biçim anlayışı bakımından çok kısa inceleyelim.
Yazar, diğer Yeni Romancılardan farklı olarak insan ve aile ilişkilerini incelemeye çalışmıştır. Romanın her bölümünde insanlar arası ilişkiler yazarın kendine has tarzı ile dile getirilmiştir. Bu ilişkileri iç hayatımızdaki görünmeyen akışlarla, dış gerçeği bir arada vererek bize sunmuştur. Bilince büyük değer veren yazar, bilinçteki görünmeyen akışların ancak insanların bir arada bulundukları, aralarında uzak ya da yakın bir ilişki kurulduğu zamanlarda ortaya çıktığını belirtiyor. Buna rağmen
Yönelemeyişim·139 syf.·Edebiyat
7/10
2021 104. kitabı
Çağdaş Fransız romanın dünya edebiyatına armagan ettiği " Yeni Roman" akımının en önemli temsilcilerinden biri olan Nathalie Sarraute’un Yönelişleri , ünlü yazarın bütün eserlerinin başına konabilecek bir "uvertür" niteliğindedir" der kitabın arka kapağında.
NEDİR bu "YENİ ROMAN"
" Bir grup Fransız yazar geleneksel romana karşı çıkarak , her biri roman türünü yenileştirme yolunda değişik görüş ve düşünceler ortaya attı .
Ortaya attıkları düşüncelerin ortak kararları;
Yeni Roman salt gözleme dayalı olmalı ve gerçeği yansıtmalıdır .
Yeni roman hareket noktası bakıştır.
Yeni roman da insan ve nesne kaynaşmış durumdadır.
Yeni romanda zaman, takvim ya da saatle gösterilen yapay zaman değildir.
Yeni roman yeni anlatım biçimleri ile yönelmektedir. Hususlarında anlaştılar.
Bu okuduğumuz romanı anlayabilmemiz adına bu bilgiler önemliydi.
Yapıtımıza gelirsek "YÖNELİŞLER"
24 kısa tablodan oluşuyor . Her birinde insan ilişkilerinin bir türü ya da bir karakter yansıtılıyor . Anlatılması oldukça çetrefil bir durum ya da karmaşık bir kişilik yapısını birkaç sayfada anlatılmaya çalışılmış.
Yeni roman türüne uzak olan biri için okuyup içinden çıkmak o birkaç sayfacığı çok buhranlı.
Birde şunu söylemek isterim ki kitabın arka kapağında Fransa Cumhurbaşkanı ve Başbakanının kitap için söyledikleri sözlere yer verilmiş. Sanata ve emeğe saygıları takdire şayan.
Keyifli okumalar dilerim.
youtu.be/tn_V3DuB9hA
‘Dostoyevski’yi, Proust’u, Joyce’u, Virginia Woolf’u okumuştum; bu yazarlardan bende kalan, anlattıkları öyküler, ya da gösterdikleri kişiler değil, belirli bir ham gereçti, her birinin kendine vergi olan, başka bir yazarın yapıtlarında bulunmayan özüydü. Yazın’ın da bütün öbür sanatlar gibi kesiksiz bir akış, yeni, bilinmeyen gereçlerin sürekli bir aranışı olduğuna içten inanıyordum, şimdi yine inanıyorum; benim sarsılmaz kuramımdır bu. Bilinen şeylerden bilinmeyenlere doğru olan akışa inanıyordum bütün gücümle; bu inanç şu olguda dile geldi: gözüme çarpan gerçek başka yazarların da gerçeği olmuşsa, bir yazarın belirli şeyler önünde duyduğu coşkunluğu – bu coşkunluk yazara bu şeyleri başkalarına da göstermesini söyler – duymuyordum; bu gerçek Dostoyevski, Proust, Virginıa Woolf ya da Joyce gibi en çok sevdiğim yazarların açığa çıkarıp, bunca güçle anlattıkları türden bile olsa, durum değişmiyordu.’
Nathalie Sarraute bu düşünceden yola çıkarak, XX. yy edebiyatının dünün romanlarının bir benzerini çıkarmak değil, onları aşmak, edebiyat serüvenini daha ileriye götürmek olduğuna inanır. Balzac’ın romanlarında her şeyi bilen; her yerde bulunan; aynı anda her yere yerleşen; aynı anda her şeyin hem doğrusunu, hem eğrisini gören; aynı anda her serüvenin hem şimdisini, hem geleceğini tanıyan bu ‘Tanrı anlatıcının ‘ yerine ‘sıradan insan’ı anlatıcı konumuna getirir. Bu sıradan insan, belirli bir yere, belirli bir zamana yerleşmiş, kendi tutkularıyla sınırlanmış, belirsiz yaşantısının akışına kapılmış, tüm gücü ve zaafıyla var olma savaşını vermeye çalışan insandır. Kısaca, bu anlatıcı, kendi kendinin anlatıcısıdır.
Her sanatçı gibi Nathalie Sarraute da işe, sanatıyla hesaplaşmayla başlar . Çünkü o da bilir ki edebiyat gibi roman da ancak yeni olduğu sürece
Açık Uçlu YönelişlerEdebiyat
Yeni roman akımının en temsilcilerinden Fransız yazar Nathalie Sarraute'nin Yönelişler romanını çok bölümlü esinlemelerden oluşan ve esasen belli bir bütünlüğü olmayan bir kitap olarak düşünüyorum. Tercüman Mükerrer Akdeniz'in kitabın sonunda belirttiği üzere, yeni roman akımının en önemli özelliklerinden bazıları şöyledir: Yeni roman salt gözleme dayanmalı ve gerçeği yansıtmalı, yeni romanda hareket noktası bakış olmalı, yeni romanda insan ve nesne kaynaşmıştır ve son olarak yeni romanda zaman gerçekçidir. Yeni roman yeni anlatım biçimlerine yöneliyormuş.
Çıkış noktası bakış olan ve betimlemeye geniş yer veren yeni roman genellikle şimdiki zamanda yazılıyormuş.
Yirmi dört ayrı bölüm hâlinde yazılmış Yönelişler, esasen her biri kendi içinde tutarlılığı olan bir gözlemi ve yönsemeyi gösteriyormuş.
Yönelişler hakkında yapılacak değerlendirmeler çok çeşitli ve ucu açık olacaktır. Çağımızın büyük sorunu insanın yalnızlığını, çaresizliğini parça parça ve anlardan oluşan bölümlerle vurgulamaya çalışan Yönelişler ve yeni roman akımı sanırım çok ilgi görmedi ki bu akımı devam ettiren temsilcileri çıkmadı. Edebiyat tarihinin önemli bir tartışması olan bu akımı ve örneğini görmek isteyenlere tavsiye ederim, aksi halde aykırı bir okuma olarak kalır.
Hiç bir kitap için gereksiz diyemeyiz ama bazı kitapların tadı tuzu yoktur.Bu kitap da öyle.Yabancı bir filmi tam ortasından izlemeye başlayıp olayları çözmeye çalışırsınız ya hani.Tıpkı bunun gibi başı,sonu belli değil.
Taşradan büyük şehire gelip bekleme salonuna benzer bir evde yaşayan bir ailenin yaşamından bahsediyor.Olay kurgusu yok kitabın.22 bölümden oluşuyor.her bölüm iki yada üç sayfa arada da dörder sayfa boşluk var.Kopuk kopuk ilerliyor.Karakterler çok belirgin değil.Bir dede ve torunları bir ahçı kadın var.Acaba şu an kimden bahsediyor diye düşünüyorsunuz bazı yerlerde.
Kitaptan öğrendiğimiz ayrıntı ise şeytanın kulağına kurşun diyerek masaya vurmanın hristiyan kültürüne ait oluşu...
Kitabın başında çevirmen yazar ve yeni edebiyat tarzı hakkında bilgi sunuyor.
Onun haricinde söyleyeceğim boşlukları çıkınca 30-40 sayfa tutuyor.Bir iki saatte okuyup bitirebilir değiliz bir eser.
Yazar Hakkında
Nathalie SarrauteYazar · 7 kitap
Nathalie Sarraute evlenmeden önce Natalia Ilyanova Tcherniak (d. 18 Temmuz 1900, İvanovo, Rus İmparatorluğu - ö. 19 Ekim 1999,Paris, Fransa), Fransız roman ve deneme yazarı.
Alain Robbe-Grillet, Claude Simon ve Marguerite Duras ile birlikte, Fransa'da II. Dünya Savaşı'ndan sonra gelişen Yeni Roman (Nouveau Roman) akımının ilk uygulayıcılarından ve önde gelen kuramcılarındandır. Aynı akımı nitelendiren "anti-roman" terimi, ilk kez Jean-Paul Sartre tarafından Sarraute'un Portrait d'un inconnu (1947; Bilinmeyen Birinin Portresi) adlı yapıtı için kullanılmıştır. Akımın en çok yabancı dile çevrilen ve en çok tartışılan yazarlarından biri olan Sarraute, gerçeğe yakın karakterler yaratmak amacıyla kişinin yaşamını öykülemeye karşı çıkmış ve Balzac gibi gerçekçi yazarların geliştirdiği "harika teknikler"e ters düşen yapıtlar vermiştir.
Yaşamı
Rusya'da dünyaya gelen Sarraute, annesiyle babası ayrıldığında iki yaşındaydı. Sekiz yaşındayken Annesiyle birlikte Cenevre'ye, ardından Paris'e gitti. Rusya'ya yaptığı kısa ziyaretler ve bir süre Petersburg'da kalması (1908-10) dışında, sonraki yıllarını Paris'te geçirdi; anadili de Fransızcaydı. Bir süre Oxford Üniversitesi'ne devam ettikten sonra Paris'te Sorbonne'u bitirdi (1925). Aldığı hukuk eğitiminden sonra Fransız barosuna girdi (1926-41), 1941'den sonra yalnızca yazarlık yaptı.
Sarraute L'Ere du soupçon (1956; Kuşku Çağı, 1985) adlı kuramsal denemesinde, geleneksel roman konusundaki inanç ve anlayışlara karşı çıkar.
Kısa anlatılarını içeren ilk kitabı Tropismés de (1938; Yönelişler, 1967) yeni bir teknik arayışının ürünüdür. Yeni stille yazdığı eser ilk yıllarda çok uzun süre ilgi görmedi, ancak daha sonraki yıllarda edebiyat çevreleri romancının hakkını verdiler.[1] Kitaba adını veren "tropizm" ya da "yönelim" kavramı, botanikte birbirini karşılıklı olarak çeken ya da iten temel dürtüler anlamına gelir. Sarraute'a göre bu dürtüler davranış ve eylemlerimizin kökeninde yatan ve kıskançlık, sevgi, nefret ya da umut gibi duygularımıza yön veren görünmez hareketlerdir. Sarraute bu küçük kımıltılar bütünü içinde, Sartre'ın önsözüyle yayımlan, ikinci romanı Portrait d'un inconnu'da yaşı geçen kızını evlenmeye zorlayan baskıcı bir babayı, Le Planétarium'da (1959) mobilyalara tutkun bir yaşlı kadını, Les Fruits d'or'da ise (1963; Altın Meyveler) yeni yayımlanmış bir romana tepki gösteren bir yazar çevresini anlatır. Sonraki yapıtları arasında Elle est là (1978; Kadın Orada), L'Usage de la parole (1980; Sözün Kullanımı), otobiyografisi Enfance (1983; Çocukluk) ve Tu ne t'aimes pas (1989; Kendini Sevmiyorsun) yer alır. 1990'larda yayımlanan Ici, (1995; Şimdi) ve Ouvrez, (1997; Açınız) son eserleri oldu.
Sarraute'un Türkçe'de yayımlanan bir başka yapıtı da Martereau'dur (1954; Martereau, 1974).
