Vahşi Evler
Colin BarrettYazar:
Colin Barrett
Çevirmen:
Göksu Göçhan
Yorumlar ve İncelemeler
Sıradan bir metin gibi başlayan, hatta yaklaşık 100 sayfa bu kitap nereye bağlanacak diye okuduğum ama sonrasında sevdiğim, sonunu merak ettiğim, içimde tatsız ihtimallerin gerçek olmamasını dileyerek okuduğum bir kitap oldu Vahşi Evler.
Bir sene sonra Dublin'de üniversite okumayı planlayan ve o zamana kadar bir barda çalışan 17 yaşındaki Nicky ve sevgilisi Doll kasabanın festivalini ziyaret edip, parti parti gezdikleri bir akşam tartışırlar, gecenin sonunda Doll'a ulaşamayan Nicky onların evine dönüp sabaha kadar sevgilisini bekler.
Bilmediği ise sevgilisinin, abisinin borçları nedeniyle fidye istenmek için kaçırılmış olduğudur.
Doll'u kaçıran uyuşturucu çetesi üyeleri English kardeşler onu, zulalarını saklaması için tutukları Dev'in evine hapsederler.
Her bir karakteri tek tek bize tanıtan, iç dünyalarını hissetirmeden anlatan bir kitaptı. Sanki bir festival filmi izler gibi okudum son bölümleri. Yazarın tasvir gücüne bayıldım, kokuları, sesleri tarifi çok başarılıydı. Yaşanan tüm mekanlar gözümde canlandı. Sanki karakterlerle ben de odanın bir köşesinde oturup yaşananları kenardan izledim.
9/10
2026 38. kitabı
Dev, üzümlü kekim… Seni hiç unutmayacağım.
Vahşi Evler, okurunu hemen içine çekenlerden değil; aksine, ilk sayfalarda bilinçli bir mesafe koyuyor araya. Özellikle ilk 100 sayfa… Durağan, hatta yer yer fazla temkinli. Karakterler etrafında dolaşıp duruyor, olayın merkezine yaklaşmıyor gibi hissediyorsun. “Tamam, anladım bu atmosferi, şimdi bir şey olsun artık” dediğim anlar oldu. Ama mesele şu: Barrett aslında o yavaşlığı bir zemin olarak kuruyor. O ilk bölüm, fark etmeden seni karakterlerin içine sızdırıyor.
İkinci bölümle birlikte anlatı ciddi anlamda akıyor. Karakterler netleşiyor, gerilim kendini hissettirmeye başlıyor ve hikâye artık gerçekten “bir yere gidiyor.” O ana kadar biriktirilen her şey, küçük küçük patlamalarla anlam kazanıyor. Bu geçiş çok başarılı. Çünkü yapay bir hızlanma değil; tam aksine, gecikmiş bir açılma hissi veriyor.
Hikâye, bir grup karakterin birbirine dolanmış hayatları etrafında ilerliyor. Özellikle genç sayılabilecek ama hayatın içinde sıkışmış, yönünü kaybetmiş insanların hikâyesi bu. Bir yanda sıradan gibi görünen ilişkiler, diğer yanda giderek büyüyen bir huzursuzluk hissi var. Dev isimli karakteri çok sevdim. Çünkü o karmaşanın içinde en insani duran, en kırılgan ama bir o kadar da sahici karakterlerden biri. Öyle büyük laflar eden biri değil; hatta çoğu zaman geri planda kalıyor gibi ama varlığı metne başka bir derinlik katıyor. Onun olduğu sahnelerde hikâye daha “gerçek” hissettirdi bana.
Tavsiye ederim.
Bu kitap booker adayı olarak karşıma o kadar çıktı ki, sanırım çok büyük bir beklentiyle okudum. Ya da bana çok hitap etmedi bilmiyorum.
Merak edenler için kitap, iki grup arasındaki bir çatışmayı konu ediyor. Gabe ve Sketch isimli kardeşler, kendilerine borçlu olan Cillian English'in kardeşi Doll' u kaçırmalarıyla olaylar başlıyor. Olaylar ana kahramanımız Dev' in evinde geçiyor. Kitaptaki zaman sıçramaları, olay örgüsünü takip etmeyi zorlaştırıyor. Üstelik çok fazla karakter olması da beni yordu. İlk defa İrlanda edebiyatından bir eser okudum ve benim için çok tatmin edici değildi. Kötü bir kitap diyerek haksızlık etmek istemem, bu yüzden bana çok hitap etmediğini düşünüyorum
Kendi kabuğuna çekilmiş Dev, bir cuma gecesi kapısını açtığında karşısında Gabe ve Sketch'e esir düşmüş olan Cillian'ın hırpalanmış, aksi genç kardeşi Doll'u bulur. Tekinsiz kuzenlerinin baskısı, ölmüş annesinden yadigâr köpeğin problemleri ve zihninde dönüp duran seslerin sersemliğiyle sarsılan Dev, Ferdia kardeşlerin o karanlık intikam planının tam ortasına sürüklenir.
Kitabımız İrlanda’nın küçük bir kasabasında, birbirine bir şekilde taşradan kaynaklı bağı olan karakterler eşliğinde başlıyor. İlk başta yalın bir suç hikayesi okuyacağınızı düşünüyorsunuz ama bence bunun ötesinde karakter odaklı bir hikayeye dönüşüyor.
Kitapta benim için en ilgi çekici karakter sanırım Dev’di. Güzel bir denk geliş, Dev karakterinin fiziki tarifinin bizde de “dev gibi” tanımına denk gelmesi hoş bir tesadüf olmuş.Özellikle akran zorbalığına dair satırlarını çok beğendim. Dev’in haleti ruhiyesini kalbimde hissettim.
Ama yalan yok genel olarak bir İrlanda kasabasında bu kadar uy*şturucu kullanımı ve yozlaşmış bir gençliğe de biraz Amerikan özentisi gözüyle baktığımdan ciddiye alamadım okurken. Sonra baktığımda özellikle 2000lerden sonra İrlanda’nın küçük kasabalarında böyle bir yaygın kullanım olduğu için yazarın bilinçli bir sosyal tabloyu aktardığını anladım.
Karakter tahlilleri açısından kıymetli bulsam da tam olarak aradığım hissi karşılamadı sanırım. Yine de küçük bir kasabada yönünü bulamayan gençlerin o savruk ve sıkışmış ruh halini göstermesi açısından düşündürücüydü. Akıcı ve yalın bir anlatımı olduğu için de oldukça sürükleyiciydi.
Kuzey ülkelerinin mitleri daima doğunun içinden çıkarmış, tutkular ve adrenalin dolu yaşamlarına sakinlik arayan her ihtiyar ergenliğini hataları ile bir gün yüzleşir. O zaman başlar hayat, işte böyle bir ergenin yaşamında karıştığı olayların trajikomik döngüsü içinde uykusundan uyanan "dev" ile diyalogları yaşamlarını konu alan zaman içinde vakit geçirmelik bir eser.
Kötü yorum yapmak istemiyorum ama biraz deneme yazıları gibi olmuş roman hissi yaşatmadı Dev karakteri iyi yazılmış şimdi hakkını vermek lazım sonu biraz vurucu olsa güzel olurdu. İyi reklamı yapılmış bir kitap fazla beklentiniz olmadan okursanız mutlu bile olursunuz
Colin Barrett’ın bu kitabına başlarken kafamda bambaşka bir şey vardı. Hani şu klasik, hareketli suç hikayelerinden biridir diye düşünmüştüm ama okudukça anladım ki mevzu hiç de öyle değilmiş. Vahşi Evler, aslında o küçük İrlanda kasabasına ve oradaki insanların ruhlarına sızan sessiz bir hüzün gibi.
Kitabı okurken kendimi o kasabanın içinde, o hafif rutubetli ve gri havasını solurken buldum. Özellikle Dev karakteri beni çok etkiledi. O kadar iri yarı, devasa bir adamın kendi iç dünyasında bu kadar kırılgan ve sessiz olması içimi burktu biraz. Barrett, karakterlerini öyle kahraman gibi falan anlatmıyor; hepimiz gibi hataları olan, bir yerlere sıkışmış kalmış, ne yapacağını tam kestiremeyen insanlar bunlar.
Yazarın tarzı da çok samimi geldi bana. Öyle kelime oyunlarına, süslü cümlelere hiç girmemiş. Sanki karşımda bir arkadaşım oturmuş da kasabada olan biten tatsız bir olayı, o olayın etrafındaki insanları kırmadan, dökmeden anlatıyor gibi. Cümleler akıp gidiyor ama bittiğinde insanın boğazında hafif bir düğüm bırakıyor.
Eğer böyle çok büyük aksiyonlar, patlamalı çatlamalı olaylar bekliyorsanız belki aradığınızı bulamazsınız. Ama "İnsan dediğimiz canlı ne tuhaf, ne yalnız bir şey" diye düşünmeyi seviyorsanız, bu kitap sizi bir yerinizden yakalar. Sanki ben de o kasabanın sokaklarında yürümüşüm de, eve yeni dönmüşüm gibi bir his kaldı üzerimde. Samimi, biraz dertli ama kesinlikle okuduğuma değen bir hikayeydi.
Colin Barrett’in Vahşi Evler kitabını elime alıp bitirdiğimde, üstümden ağır bir kamyon geçmiş gibi hissettim. Hani bazı kitaplar vardır, bittiğinde kapağını kapatır, derin bir nefes alır ve bir süre sadece boşluğa bakarsınız ya; işte bu tam olarak öyle bir roman.
Barrett bizi alıp İrlanda’nın yağmurlu, kasvetli ve herkesin birbirini bir şekilde tanıdığı, ama kimsenin kimseye gerçekten yardım edemediği küçük bir taşra kasabasına götürüyor. Ama burası öyle kartpostallardaki gibi sevimli, yeşil bir İrlanda kasabası değil. Burası; gençlerin sıkıntıdan patladığı, geçmişteki hataların bir gölge gibi herkesi takip ettiği, tekinsiz ve sert bir yer.
Kitabın en büyüleyici yanı, yazarın abartıdan uzak, saf ve çarpıcı anlatımı. Edebi sanata, süslü cümlelere veya insanı yoran akademik analizlere hiç girmiyor. O kadar yalın ve doğal bir dille yazmış ki, karakterlerin hissettiği o çaresizliği, sıkışmışlığı ve havada asılı duran öfkeyi sanki yan odadalarmış gibi hissediyorsunuz. Karakterler o kadar kanlı canlı ki, hiçbirini tamamen suçlayamıyor, hiçbirine de tamamen hak veremiyorsunuz. Her biri kendi hayatının enkazı altında kalmış, bir çıkış yolu arayan ama her adımda daha da batan sıradan insanlar.
Hikaye bir kaçırma olayı etrafında dönüyor gibi görünse de aslında bu olay sadece bir bahane. Kitap asıl gücünü o büyük, gösterişli aksiyon sahnelerinden değil; sessiz akşamlardan, mutfak masalarında yapılan o gergin konuşmalardan ve karakterlerin kendi içlerindeki o derin yalnızlıktan alıyor. Yazar, taşrada yaşamanın getirdiği o klostrofobik, yani insanın üstüne üstüne gelen havayı muazzam aktarmış. Gitmek istersiniz ama gidemezsiniz; kalsanız, her gün aynı duvarlara çarparsınız. Vahşi Evler işte bu çaresizliğin romanı.
Vahşi Evler
Kitabın konusu dikkat çekici bağımlılığın insanlar uzerindeki kötü etkilerini karakterlerin iç dünyasını güzel anlatmış.. Kaçırılma konusu ile kitabın sonuna kadar merak zirvede tutulmuş .. Yolunu kaybetmiş insanlar aileler gençler kitapta güzel işlenmiş okuduktan sonra üzerine düşünülecek bir kitap
Reklam
Yazar Hakkında
Colin BarrettYazar · 0 kitap
Colin Barrett (26 Nisan 1982 doğumlu) İrlandalı-Kanadalı bir yazardır. Yazarlık kariyerine 2009 yılında The Stinging Fly'da yayımlanan "Let's Go Kill Ourselves" ile başladı ve bu sayede derginin kurucu ortağı Declan Meade ile bir ilişki kurdu. 2013 yılında The Stinging Fly Press, Mayo Kontluğu'ndaki kurgusal Glanbeigh kasabasında geçen yedi öyküden oluşan bir döngü olan Young Skins'i yayımladı . Barrett, ilk kısa öykü koleksiyonunun eleştirel başarısının ardından 2022'de ikinci bir koleksiyon olan Homesickness'ı yayımladı; önceki koleksiyonlar gibi, bu sekiz öykü de eleştirmenlerden büyük beğeni topladı.
Barrett, Young Skins adlı eseriyle birçok ödül kazandı . Bunlar arasında Frank O'Connor Uluslararası Kısa Öykü Ödülü , Guardian İlk Kitap Ödülü ve 2014'te Rooney İrlanda Edebiyatı Ödülü yer almaktadır . "Bait" ve "The Clancy Kid" adlı iki kısa öyküsü sahneye uyarlanarak 2017'de Dublin'deki New Theatre'da ilk kez sahnelendi. Barrett'ın Young Skins'inde yer alan Calm with Horses adlı novellanın film uyarlaması 2019'da Toronto Uluslararası Film Festivali'nde gösterildi.
Barrett'ın ilk romanı Wild Houses , 2024 Booker Ödülü'ne aday gösterilen eserler arasında yer aldı.
