Yazar:
Küçük İskender
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Kasım 2016
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750733352
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bilen bilir, şu uygulamada küçük İskender’in benim için önemini dile getirmediğim zamanlar sınırlıdır… Kendisi hayatımda beni en çok etkileyen, mutlu eden ve yalnızlıkla kalabalıklık arasında ruhumu gezdiren tek şairdir. Onun kaleminden çıkan her dizeler, kaleme aldığı her yazı beni okurken çok farklı ama bir o kadar umut verici duygulara sürüklüyor. Waliz Bir, İskender’ciğimin tuttuğu günlüklerden oluşuyor. Ülke gündeminde olan o iç karartıcı ve kahredici olayların bir şairin ruhuna olan etkisini görüyoruz aslında. Kitapta ve genel olarak İskender’in kitaplarında beni en çok etkileyen şey onun aşkları olacaktır şüphesiz. Onun aşık olduğu adamları, onun ağzından dinlemek çoğu aşk romanından daha çok tesir ediyor üzerimde. Kim bilir belki de içten içe aşık olduğum adamın aşık olduğu adamları okumaktan büyük bir keyif alıyorumdur :) Ama bence onun o aşkını anlatışına hayranlık duyuyorum ben asıl; “ Yüzüne bakmaya kıyamadığım bir delikanlıya düşkündüm. Aşk değil — bir bağlılık. O ise terslerdi beni hep. Yeşil gözlerinin sakladığı şey nefret mi, anlamaya çalışmak mı, kızdırmak mı-anlaşılmazdı.” İşte ben bu dizelere hayranım sanırım. Onun bu aşka aşık oluşuna… Bu kitapta da çokça çıkacaktır karşınıza. Umarım herkes bu kitabı okur da benimle aynı duyguları yaşar…
Valizin Walize dönüşümü… İşine gelirse :)
Evet, Küçük İskender. Kimine göre (kim kimse artık) aykırı, ayıp, müstehcen… Liste uzar gider, kısa kesiyorum. Olanı biteni rahatlıkla ifade edince bu kelimelerle yaftalanıyorsun; bilirim.
Bu kitabında şiirler, düzyazılar, günlükler var. Aykırı olma hâlini sevdim. “Bu da budur kardeşim, daha üsteleme” der gibi. Yok, diyorsan oturursun oturduğun yerde; kalem kâğıt yoklara takılmamış, kimseye yaranma derdi olmayan bir tarzı var. Dediğim gibi, kimine göre “ayıp ya bu, nedir bu” kalıbı. Aman… Takılırsak böyle şeylere, biz de oturalım oturduğumuz yerde; kitap kapağı açmayalım.
Kitapta edebiyat hakkında şöyle diyor:
“Edebiyatı bir makam, bir unvan, bir monarşi egosu savaşı sanmakta ısrar edenler edebiyatı başka bir şeyle karıştırıyorlar mutlaka ya da edebiyattan beklentileri farklı. Oysa sanatçı ve yaşadığı toplum aynı evde büyümüştür ve herkes bulduğu ilk delikten, açıktan, çatlaktan, bacadan dışarı çıkmıştır. Dışarı çıkmayanlar ise tıpkı rahimde ölüp anneyi zehirleyen bebek gibi bulunduğu coğrafyaya öfke kusar, çevrelerine olumsuzdurlar ve daha da kötüsü kendilerini de sevmeyi beceremezler. Toplum onları unutmak için fırsat kollar.”
Dediği gibi, kötü edebiyattan zehirleniyoruz. Günümüzde çok satanlar listesine baktığımızda, sayfanın ancak iki parmaklık kısmını dolduracak kitaplar zirveye taşınıyor. Sayfanın geri kalanında ne var? Bir sonraki kitapta da aynı (az olan) eforu —ben böyle tanımlıyorum, yoksa rastgelelik tam karşılamıyor— sürdürüp yine o zirvelere (neyin zirvesiyse artık) çıkma umudu.
Sonra da böyle yazarlar “efendim tercihleri farklı” diye eleştiriliyor. Haddim mi, değil mi bilmem. Kim ne okursa okusun. Herkesin bilgisi kendine. Mesele “ağzı olan konuşuyor” değil; “konuşabildiğim kadar varım.” Bir şeyler değişir ya da değişmez, tamamen var olmanın altını nasıl
Waliz Bir1000Kitap
Edebiyatımızın üretken yazarı
Küçük İskender'in Ekim 2015- Eylül 2016 arasında yazdığı günlük metinleri bir araya getiriyor.
Günlük mü bu metinler?
Bir şair tarafından, "şairce" yazılmış günlükler, evet. Ama aynı zamanda deneme parçaları, düşünce kırıntıları ve anılar...
"Yaşadığı yeri organik bir hücre kendini onun çekirdeği sananlar asla gidemeyecek. Sanatçılar da, sanatçı olmayanlar da sınırlarının dışına taşamayacak." "Özgürleşmeyi, özgür bırakılmayı güven duygusuyla bir tutanların macerası ne yazık ki buraya
kadar. "
" Bizdeki 'hızlı yaşa, genç öl, cesedin yakışıklı olsun' sözü başı beladan kurtulmayanların bir kısmı aslında gönüllülerdir. Kendilerine tüketircesine, öldürürcesine bir tempoda olaydan olaya koşmaları garip karşılansa da onlar uzun ömrün neye yaradığı hakkında ciddi tereddüt taşırlar ve pek de umurlarında değildir.
...
Derman İskender, 28 Mayıs 1964'te İstanbul'a dünyaya geldi. İstanbul Cerrahpaşa Tup Fakültesi'nde beş yıl eğitim gördü. Tıp eğitimini de peşinden girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji bölümünü yarıda bıraktı. Küçük İskender'in okuduğum ilk eseri ve bence çok iyi bir yerden başladım. Küçük İskender neden Tıp fakültesini bıraktığı, hayatında aldığı ciddi tercihleri, özellikle cinsel eğilimleri yüzünden toplumdan dışlanması, topluma göre değil de, kafasına göre yaşaması, kimsenin dediğine düşüncesine aldırmadan sanatını icra etmesi beni çok etkiledi. Çoğu insan elalem ne der düşüncesi ile yaşıyor. Ne kadar takmıyoruz desekte olmuyor.
Küçük İskender'in şiirleri dışında anlatı, günlük notlarından oluşuyor. Derman İskender tespitleri çok iyi ve yerinde.
"Hayallerim oldukça bahtiyarım. Onlar son nefesimi alana kadar nefessiz kalmak nedir, onu yazacağım."
İskender'in inançsız olması bunu sık sık dile getirmesi : "Dinin körelttiği mahluklardan hızla kaçacağım. Bu ülke kötülerin. Bu ülke sürekli birbirlerine sürekli haddini bildirme merkezi."
Biraz esprili, inceden dokundurmalı, güzel şiirlerin için, kafana göre yaşadığın için Küçük İskender okunmaya değer.
Valizin Walize dönüşümü, işine gelirsee:)
Evet Küçük İskender. Kimine (kim kimse artık) göre aykırı, ayıp, müstehcen bilmem ne dahaa uzar gider kısa kesiyorum. Olanı olmayanı rahatlıkla ifade edince bu kelimelerle yaftalanıyorsun , bilirim. Bu kitabında şiirler, düzyazılar, günlükler var. Aykırı olma durumun sevdim. Bu da budur kardeşim daha üsteleme, he yokk diyorsan oturursun oturduğun yerde kalem kağıt yoklara takılmamış bir tarzı var. Dedigim gibi, kimine göre ayıp ya bu nedir kalıbı. Amannnn takılırsak böyle şeylere oturalım biz de oturduğumuz yerde, kitap kapağı açmayalım. Kitapta edebiyat hakkında şöyle diyor:
"Edebiyat bir makam, bir unvan bir monarşi egosu savaşı sanmakta ısrar edenler edebiyatı başka bir şeyle karıştırıyorlar mutlaka ya da edebiyattan beklentileri farklı. Oysa sanatçı ve yaşadığı toplum aynı evde büyümüştür ve herkes bulduğu ilk delikten, açıktan, çatlaktan, bacadan dışarı çıkmıştır. Dışarı çıkmayanlar ise tıpkı rahimde ölüp anneyi zehirleyen bebek gibii bulunduğu coğrafyaya öfke kusar, çevrelerine olumsuzdurlar ve daha da kötüsü kendilerini de sevmeyi beceremezler. Toplum onları unutmak için fırsat kollar."
Dediği gibi kötü edebiyattan zehirleniyoruz. Günümüzde çok satan listelerine baktığımızda sayfanın sadece iki parmaklık kısmını doldurcak kitaplar zirveye taşınıyor. Sayfanın geri kalanın da ne mi var? Bir sonraki kitabında da aynı (az olan) eforu ( ben böyle tanımlıyorum yoksa rast gelen eylem tam olarak bu değil) sağlayarak zirvelere( neyin zirvesiyse artık) taşıma umudu. Sonra da böyle yazarlar efendim tercihleri farklı diye olur mu böyle şey diye eleştiriliyor. Haddim ve ya değil. Kim ne okursa okusun. Herkesin bilgisi kendine. Mesele ağzı olan konuşuyor değilde konuşabildiğim
Waliz?Şiir
Küçük İskender’in poetikasında valiz, bir eşya değil, insanın “kendiyle birlikte sürüklediği” şeyleri temsil eder. Yani “valiz”, hem yük hem de öz anlamına gelir: kişi neyi taşıyorsa, odur.
Küçük iskenderin günlük şiir metinleri toplamından oluşuyor.İlk kez küçük iskender okudum ve çok sevdim
Günlük olduğu için konular birbirinden bağımsız ve şiirsel bir dille yazılmış.
Memleketin gidişatından da bahsediyor,Aşklarından da,sigarayı azalttığından da... Uçuşan anılar ve düşünceler arasında çok çarpıcı mısralara rastlamak mümkün
Yola çıkmanın,kaçmanın,unutmanın ama bir o kadar da temizliğin,güzel bir hayata
duyulan özlemin kitabı bu.
8/10
2017 1. kitabı
Çok doğal ve özgün bir kitap. Bence herkesden bir parça var bu kitapta.. 150 karakterle anlatılacak bir metin değil. Okumak lazım. Analiz yapmak ve irdelemek lazım.
Beğendim bu içdökmeleri. Şiir yazmamış iskender fakat bir yılını yazmış. Anılarından bahsetmiş. Yer yer çok meraklandım. Yer yer çok şaşırdım. Şiir yazmamış belki ama kendini yazmış valizine.
Waliz BirŞiir
“ Kitaptaki kimi kelimeler ve ifadeler yaşadığımız coğrafya nedeniyle maalesef bir şeylere uygun hale getirilmiştir.”
Diyerek bitirmiş küçük İskender sevgili cangüncesini. Ve kedilerden böceklere kadar teşekkür etmiş katkıda bulundukları için . Küçük İskender’in her konudaki özgün eleştirileri olan bu kitap aynı zamanda bir şiir niteliği de taşıyor. Yakın zamanda aramızdan ayrılan değerli şairimizi daha yakından tanımak isteyenlere iyi okumalar dilerim. Umarım siz de benim gibi bu hayal dünyasında kaybolursunuz . :)
Yazar Hakkında
Küçük İskenderYazar · 76 kitap
Asıl adı Derman İskender Över. Grafik sanatçısı Derman Över’in oğludur. Kabataş Erkek Lisesi'nden mezundur. Beş yıl İÜ Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, ardından da üç yıl İÜ Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümünde devam ettiği yüksek öğrenimini tamamlamadı. Tezgâhtarlık, düzeltmenlik, sokaklarda kartpostal satıcılığı, seslendirme, televizyon için skeç ve senaryo yazarlığı, fotoroman oyunculuğu, reklam ajansında kostümcülük, mizah dergilerinde köşe yazarlığı, resepsiyon memurluğu, barmenlik, meyhane işletmeciliği, erotik dergilerde köşe yazarlığı, televizyonda şiir programları, barlarda sanat söyleşileri, radyolarda programcılık, şarkı sözü yazarlığı gibi çok çeşitli işler yaptı.
İlk şiiri Milliyet Sanat’ta İskender Över imzasıyla yayımlandı. Şiir ve yazıları, 1986’dan itibaren Adam Sanat, Gösteri, Şiir Atı Öküz, Deli, Sombahar gibi dergilerde yer aldı ve 'Marjinal şair' olarak tanınmaya başladı. 1980’lerde yazılan şiirin içinde ayrıksı kişiliğiyle paralel bir şiir koydu ortaya. Erotik şiirleriyle tanındı. Başta, sözcük oyunlarından şiirini arındırarak sözcüklerin arka planını ön plana çıkaran bir tutum sergiledi. Olduğu gibi görünmekten yana olduğunu vurgulayarak “naif yani çocuk diliyle pat diye söylemekten” yana şiirler yazdı. Şiiri, çizgisini, modern çağa yönelttiği eleştirilerle, uyumsuzluğu ve aykırılığı ile belirledi. Bütün yazı ve şiirlerinde yerleşik ahlâksal değerleri sorguladı.
Kimi Avrupa ülkelerinde çıkan antolojilerde şiirleri basıldı. Kanada'da yayımlanan Descant adlı edebiyat dergisinin Türkiye özel sayısında, ABD'de ise Murat Nemet Nejat'ın 'eda' kavramında yoğunlaştığı Türk şairlerinden çeviri antolojisinde kendine yer buldu. 2000 yılında İtalya'da düzenlenen Avrupalı Genç Şairler Yarışması'nda (La Giovane Poesia D'europa Nel 1999) ilk ona girdi ve bu şairlerle birlikte kitaplaştırıldı. Yine aynı yıl Orhon Murat Arıburnu Ödülleri'nde Bir Çift Siyah Deri Eldiven adlı şiir kitabıyla birincilik alarak ödüllendirildi. 2001 yılında Almanya'da, 2002'de de Hollanda'nın çeşitli şehirlerindeki etkinliklerde konuşmacı olarak ve şiir performanslarıyla yeraldı. 2003 yılında Berlin'de düzenlenen İlk Türkiyeli Eşcinseller Kongresi'nde bu konudaki dekleresini okudu. 2004'te Newyork'ta ve Kuzey Carolania'da üniversitelerde konuşma yaptı ve tek kişilik okuma gecelerine konuk oldu. Bir dönem seslendirme, senaristlik, radyo programcılığı, şiir matineleri de yapan Küçük İskender, içlerinde Ağır Roman ve O Şimdi Asker'in de bulunduğu beş filmde de oyuncu olarak rol alan sanatçı, kanser tedavisi gördüğü hastanede 3 Temmuz 2019'da 55 yaşında hayatını kaybetmiştir.
ESERLERİ:
Şiir:
Gözlerim Sığmıyor Yüzüme (1988),
Erotika (1991),
Yirmi5 April (1994),
Periler Ölürken Özür Diler (1994),
Güzel Annemin Hayal Gücü (1996),
Suzidilâra (1996),
Ciddiye Alındığım Kara Parçaları (1997),
Papağana Silah Çekme (1998),
Gözyaşlarım Nal Sesleri (1999),
Cehenneme Gitme Yöntemleri (1999),
Bahname (2000),
İpucu Bırakma Sanatı (2000),
Bir Çift Siyah Deri Eldiven (2001),
Klarnet (2001),
Çürük Et Deposu (2001),
Bir Nedeni Yok Yalnızca Öptüm (2002),
Siyah Beyaz Denizatları (Toplu Şiirleri 1, 2003),
Insectiside (2003),
Bir Daha Bana Benzeme Angel! (2004),
Dicle ile Fırat (2004),
Çok Ayıp Bir Şey Mutluluk (seçme şiirler, 2004),
İskender’i Ben Öldürmedim (2005),
Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir (2006).
Deneme:
666 (1994),
Şiirli Değnek (1995),
Pop H’art (1997),
Eski Kral Deposu (2002),
Made in Hell (2001),
Eflatun Sufleler (2002),
Rimbaud’ya Akıl Notları (2004),
Ortadoğa Hapishanesi (seçme yazılar, 2004),
Burç Hikâyeleri (2005).
Hikâye:
Dedem Beni Korkuttu Hikâyeleri (1992),
İkizler Burcu Hikâyeleri (1993),
Belden Aşağı Aşk Hikâyeleri (1996),
The Kırmızı Başlıklı İstasyon Şefi (1996),
Alp Ağrısı (2000),
Balık Burcu Hikâyeleri (2000).
Günce:
Cangüncem 1984-1993 (1996).
Roman:
Flu’es (1998),
Zatülcenp (2000).
Derleme:
Aşk Şiirleri Kolonisi (2003).
