Yazar:
Adalyn Grace
Çevirmen:
Neslin Gizem Şahin
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
376
Basım Tarihi:
12 Şubat 2025
İlk Yayın Tarihi:
20 Ağustos 2024
Yayınevi:
Artemis Yayınları
Orijinal Adı:
Wisteria
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786256205444
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yaşam'ın Kıyısında
Belladonna serisine artık elveda diyoruz. Gerçi bir adet de ismi 
Holly olan novellamız mevcut ama onun ana hikâyeye nasıl bir katkısı olduğunu bilmediğimden, şimdilik seri tamamlanmış gibi davranacağım.
Sanırım 
Wisteria benim için bu üç kitap arasından en iyisi oldu. Belladonna ’yı sevmiştim, 
Foxglove ’dan o kadar da memnun kalmamıştım ama serinin son kitabı olan Wisteria beni kendine aşık etti. Birkaç ufak şikâyetim olsa da kesinlikle başarılı bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hiç değilse ikinci romandaki sönük atmosferi düzgünce toparlayıp bize güzel bir final verebildi. İçim kıpır kıpır, kafam rahat, ağzımda ise hoş bir tat var. Wisteriaların kokusunu dahi alabiliyorum. O derece keyifliyim yani. (◕ᴗ◕✿)
Foxglove ’da Kader adındaki beyefendi ile tanışmıştık. Kendisi de tıpkı Ölüm gibi doğaüstü bir varlık ve görevini adında taşıyan bir adam. İnsanların kaderlerini dokuyor, yaşamalarını görüyor ve daha pek çok şey yapma, yaratma gücü var. Signa’yı ölen eşi Yaşam sandığı için hikâye bir noktada aşk üçgenine kaymıştı. Sonra Blythe tarafından oyuna getirilince Signa yerine zoraki şekilde onunla evlenmiş oldu. Bu kitapta da aslında normal romantizmlerde sık sık karşımıza çıkan o sahte ya da anlaşmalı evliliklerden doğan aşkın daha fantastik bir versiyonunu okuyoruz diyebilirim.
İlk kitaptaki gotik hava, ruhların o tehditkâr atmosferi ve diğer gizem unsurları ne yazık ki burada yoktu ama ben hikâyenin evrildiği yeri ve yeni temayı yine de beğendim.
Bunun yanında Belladonna 'daki ana karakterlerin sonuncu romanda biraz geri planda kaldığını düşünüyorum; sanki Aris ve Blythe sahne ışıklarını onlardan çalmış gibiydi. Ve açıklayamadığım bir şekilde kendimi Ölüm ve Signa’ya fazlasıyla yabancılaşmış buldum. Hatta yeni çifti o kadar benimsedim ki keşke baştan beri1000Kitap
Belladonna serisine artık elveda diyoruz. Gerçi bir adet de ismi Holly olan novellamız mevcut ama onun ana hikâyeye nasıl bir katkısı olduğunu bilmediğimden, şimdilik seri tamamlanmış gibi davranacağım.
Sanırım Wisteria benim için bu üç kitap arasından en iyisi oldu. Belladonna ’yı sevmiştim, Foxglove ’dan o kadar da memnun kalmamıştım ama serinin son kitabı olan Wisteria beni kendine aşık etti. Birkaç ufak şikâyetim olsa da kesinlikle başarılı bir kitap olduğunu düşünüyorum. Hiç değilse ikinci romandaki sönük atmosferi düzgünce toparlayıp bize güzel bir final verebildi. İçim kıpır kıpır, kafam rahat, ağzımda ise hoş bir tat var. Wisteriaların kokusunu dahi alabiliyorum. O derece keyifliyim yani. (◕ᴗ◕✿)
Foxglove ’da Kader adındaki beyefendi ile tanışmıştık. Kendisi de tıpkı Ölüm gibi doğaüstü bir varlık ve görevini adında taşıyan bir adam. İnsanların kaderlerini dokuyor, yaşamalarını görüyor ve daha pek çok şey yapma, yaratma gücü var. Signa’yı ölen eşi Yaşam sandığı için hikâye bir noktada aşk üçgenine kaymıştı. Sonra Blythe tarafından oyuna getirilince Signa yerine zoraki şekilde onunla evlenmiş oldu. Bu kitapta da aslında normal romantizmlerde sık sık karşımıza çıkan o sahte ya da anlaşmalı evliliklerden doğan aşkın daha fantastik bir versiyonunu okuyoruz diyebilirim.
İlk kitaptaki gotik hava, ruhların o tehditkâr atmosferi ve diğer gizem unsurları ne yazık ki burada yoktu ama ben hikâyenin evrildiği yeri ve yeni temayı yine de beğendim.
Bunun yanında Belladonna 'daki ana karakterlerin sonuncu romanda biraz geri planda kaldığını düşünüyorum; sanki Aris ve Blythe sahne ışıklarını onlardan çalmış gibiydi. Ve açıklayamadığım bir şekilde kendimi Ölüm ve Signa’ya fazlasıyla yabancılaşmış buldum. Hatta yeni çifti o kadar benimsedim ki keşke baştan beri
Bence serinin en güzel kitabıydı. Diğer ikisinden farklı olarak farklı bir ikiliyi anlatıyor ama bu çifti diğerinden daha çok sevdim. Aris herkesin hayalindeki adam değil de ne arkadaşlar Bazen güldüm, bazense ağladım ve okurken çok eğlendim. Bir günde bitirdim keşke devamı olsa çok çabuk bitti dedim. Okuyun
Belladonna serisi, karanlık romantizm seven, gotik atmosferden hoşlanan ve karakter derinliği arayan okuyucular için kesinlikle güçlü bir deneyim.
Özellikle ölüm kavramının bu kadar estetik ve duygusal bir çerçevede ele alınması, seriyi benim için sıradan bir fantastik romandan çok daha fazlası hâline getirdi. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey yalnızca “güzel bir hikâye okudum” değil; sanki o dünyanın bir parçasından kopmuşum hissiydi.
Aris’e duyduğum hayranlıkla birlikte, Belladonna benim için uzun süre aklımdan çıkmayacak bir seri oldu.
Onun duruşu, sessiz gücü, koruyucu ama mesafeli tavrı beni sayfalar boyunca kendine bağladı. Aris, sadece bir karakter değil; hikâyenin karanlığı içinde parlayan bir ışık gibi. Açıkçası en sevdiğim karakter oldu diyebilirim.
Kitabı bitirdiğimde içimde tatlı bir boşluk kaldı.
Aris kesinlikle kalbimin ayrı bir köşesinde kalacak
Wisteria (Belladonna #3) bence serinin hem en “kalp kıran” hem de en tutkulu kitabıydı… Bu kitap bittiğinde geriye sadece “güzel bir fantastik okudum” hissi kalmıyor, resmen bir yas süreci başlıyor.
Adalyn Grace bu kitapta çıtayı gerçekten yükseltmiş. Çünkü Signa ile başlayan hikâye artık Blythe’ın gölgesinde değil, Blythe’ın kendi ışığında ilerliyor. Ve Blythe… Ah Blythe… Hem sivri dilli hem güçlü hem de duygusal olarak çok gerçek bir karakterdi. Onun “kaderim buysa ben bu kaderi kendi ellerimle şekillendiririm” tavrı kitabı inanılmaz sürükleyici yaptı.
Blythe & Aris, Nefretten Aşka Ama En Güzelinden…
Bu kitabın en güçlü tarafı kesinlikle Blythe ve Aris arasındaki dinamikti. Çünkü bu ilişki sıradan bir “enemies to lovers” değil… Bu ikili gerçekten birbirini tüketiyor, birbirine batıyor ama aynı zamanda birbirine bağımlı hale geliyor. O atışmalar, laf sokmalar, birbirlerine karşı duydukları öfkenin altındaki bastırılmış çekim… Okurken insanın içi kıpır kıpır oluyor.
Aris’in karakter derinliği bu kitapta resmen zirve yaptı. Foxglove’da bile etkileyiciydi ama Wisteria’da onu tanıdıkça daha da bağlanıyorsun. Sessizliğiyle konuşan, acısını içine gömen, korumayı seven ama sevilmeyi hak ettiğine bile inanmayan bir adam… Böyle karakterler zaten insanın kalbine kazınıyor.
Aris bir karakter değil, karanlıkta parlayan bir ışık gibi.
Ve Blythe ile aralarında filizlenen şey o kadar doğal, o kadar içten ilerliyor ki… Sanki “kaderin zorlamasıyla” değil de, gerçekten ruhlarının birbirine çekilmesiyle oluyor.
Wisteria Atmosferi, Gotik Bir Hapishane Gibi
Kitabın mekânı bile başlı başına bir karakter gibiydi. Wisteria’nın o taş duvarları, karanlık havası, kasvetli yalnızlığı… Blythe’ın sıkışmışlığını okuyucuya resmen hissettiriyor. Hem fiziksel olarak kapana kısılmış hem de kader
Sonuyla beni hüngür hüngür ağlatan o güzel seri. Belladona serimizin üçüncü kitabında Aris ve Blythe’in hikayesini görüyoruz. Yaşam ve Kader mi demeliyim acaba ? Signa için her şey yoluna girmişken. Blythe’in başı Kader’le beladadır. İkili Wisteria birbirlerine zehir etme kararı almış gibi sadece birbiriyle uğraşmaktadır. Ta kii Elijah’ın güya balayında olan çifti ziyaret edeceğini söyleyene kadar. Numaradan evliliklerini iyi planlamaları gerekir. Bu sırada Aris ve Blythe arasında bir şeyler filizlenmeye başlar. Ama Aris Blythe’ın Yaşam’ın odasından aldığı aynayı görüp kendini kapatana kadar. O gün Blythe Thorn Grove gitme kararı alır ve şak yeni meleğimiz karşımızda . Melek dediğimize kanmayın o Kaos. Ve Kaos Blythe yaptığı hatayı düzeltmesi gerektiğini yoksa her şeyin yok olacağını söyler. Blythe kendi kimliğini keşfederken bir andan da hatasını anlamaya çalışır. Ama zamanla yarışıyordur Kaos geliyordur. SPOILERR!!! ARIS’IN CANINI FEDA ETMESİ. Ağlamaktan okuyamadığım kısımlar oldu. Percy dirilmese de her şey düzgün ilerleseydi. Yazarın yanılmıyorsam bu seri için bir kitabı daha var. Çünkü bazı şeyler açık bırakılmıştı . Rima ve Kaos nerden tanışıyorlardı . Signa’nın babasından günlüklerden neden bahsedilmiyordu . Signa’nın bedenin bir yerden sonra öleceği gerçeği gibi gibi. Ben bu kitaba başlamadan önce biraz ön yargılıydım. Signa ve ölümün ilişkisinin daha detaylı işlenmesini istiyordum. Ama yazar Aris ve Blythe’e öyle bir aşk yazmış ki onların ki bile az kaldı yanında . Tatlı böcek canavar lnet kız bu lakaplar onların aşkının tanımı sanırım. Ah bir de atışmaları var ya tadından yenmez. Bu seri kesinlikle okunmalı sizi hem güldürüp hem ağlatıyor hemde farklı evrenlere sürüklüyor.
Serinin son kitabını bu kez kuzen Blythe anlatıyor ama Signa ve Ölüm de bu hikâyeye eşlik ediyor. Blythe, ciddi sağlık sorunları yaşadığı için ilk iki kitap da daha pasif kalmıştı ama verdiği kararlardan sonra ne kadar güçlü ve kararlı olduğunu herkese kanıtladı. Babasının özgürlüğü için Kader'in istediği şekilde olmasa da kendi anlaşmasını yapıyor. Kader, kendisini bir prens olarak tanıtmıştı ama aslında kimliği ve görevi bambaşka. Yine de bir evcilik oyunu oynuyorlar ve Kaos geldiğinde Blythe yeniden hastalanıyor. Signa, annesini öldüren kişiyi bulmaya çalışırken Kader'in renkli ipliklerle dokuduğu goblenler herkesin hayatını etkiliyor. Kader, yıllar önce kaybettiği ve uğruna kardeşine düşman olduğu kadını bulabilecek mi?
Tam ikinci kitapla seriye ısınıp sarmalandım derkene, bu kitap yine beni kendisinden ve dünyasından bir tık uzaklaştırdı.
Yazar kitabı dört kısıma ayırmış. İlk üç kısımın çoğunluğunu oluşturan Aris ve Blythe in arasındaki didişmeler tatlı ve heyecanlıydı ama biraz fazla uzatılmıştı. Birbirlerinden güzelce nefret ettiler ve güzelce de kapıştılar hepsini çok iyi hissettim ama aşklarını hissedecek zamanımız ne yazık ki olamadı. Yazar ısrarla aşka düşmeyi yazmak istemiyor ben size diyeyim. Aynısını Signa ve Ölümdede yapmıştı.
Neyse, dördüncü kısıma gelince de tam bir "Kaos" a düştük. Yazar aksiyonun hepsini bu bölüme saklamış sanki. Yeni karakterler ve olaylar üst üste geldi. Signanın anne ve babasının başlarına gelen felaketin nedeni de birazcık belli olur gibi oldu ama o kadar hızlı geçiştirildi ki çok anlamsızmış birşeymiş gibi kala kaldı öyle. Halbuki hikayenin başlangıcı bu felaketti yahu. Daha detaylıca anlayıp sindirmemiz gerekmezmiydi sanki. Hele sondaki olaylar silesilesine ve yaşananlara ne diyeyim bilemedim, çok gereksizti bence.
İlk üç kısmın bende gideri çoktu ama dördüncü kısım olayları çok farklı bir yere çektiği için tadımı baya kaçırdı. Genel olarak bakınca seriyi sevdim mi sevmedim mi onu bile bilemiyorum.:) Okumasam da olurmuş kategorisinde bir seriydi galiba.
Seride hep sevdiğim tek bir şey vardı, o da Elijahtı. Çok güzel bir babaydı.♡
Beni bu kadar içine çekebilen seri çok azdır. Serinin ilk iki kitabı ne kadar gotikse bu kitap da bir o kadar zıttıydı. Okurken o acıyı hissedeceksiniz. Onun canı acırken sizin de acıyacak ve bir yerden sonra ağlayacaksın. Hele duygusal müzikler dinlerken okursanız daha da o acıyı hissedeceksiniz. Tek dileğim ileride Adalyn Grace kadar iyi yazabilmek. Asla kaçırmamanız gereken bir seri.
Wisteria İtiraf ediyorum. Normalde ne fantastik severim, ne romantik ne de seri kitaplardan hoşlanırım, ama bu seriyi o kadar çok seviyorum ki...
Victorian goth tarzı, hiç dinmeyen gizem/gerilim havası ve rahatsız etmeyen, tam dozunda ayarlanmış romantizm. Aynı zamanda seride ki bütün kitapların isimlerinin bitkilerden oluşması da çok hoşlandığım başka bir ayrıntı.
(şimdiye kadar bütün kitaplarını topladığım tek seri aynı zamanda)
Bütün seriyi büyük bir zevkle okudum ama favorim kesinlikle serinin son kitabı olan Wısterıa. Daha önce bir kitabı okurken bu kadar kıkırdadığımı hatırlamıyorum. Okurken hem çok eğlendim hem de içimde sürekli beni rahatsız eden lanet bir gerilim hissi vardı. Kitabı bitirdiğimde içimde oluşan o boşluk hissiyle neredeyse zırlayacaktım. Karakterlerlere veda etmek çok zordu... Neyseki bir novella çıkacakmış diye duydum, büyük bir heyecanla onu bekliyorum şu an. Dilerim en kısa zamanda onu da okuyabiliriz.
6/10
Benim için çok inişli çıkışlı bir kitap oldu. Wisteria, Belladonna üçlemesinin son kitabı. İlk iki kitapta Signa ve Ölüm'ü okurken bu kitapta da Blythe ve Kader'i okuyoruz.
Kader, ölen eşi Yaşam'ın tekrardan dünyaya gelmesini bekleyerek yüzlerce yıldır onu arıyordu. Tüm işaretler Yaşam'ın Signa olduğunu gösterdiğinde ise Signa çoktan kardeşi Ölüm'e aşık olmuştu. Onların ilişkisine engel olmaya çalışırken de Blythe kuzeni Signa'yı korumak için kendini ve Kader'i birbirine bağlamıştı.
Wisteria bu ikilinin evliliği ile başlıyor. Belki dünyaya alıştığımızdan belki de konunun hafifliğinden ilk iki kitaba göre dili daha kolaydı. Başlarda ikilinin didişmelerini okurken eğlendim ve hızla okudum. Sonra sıkılmaya başladım. Çünkü hiçbir şey olmuyordu. Kitabın son 150 sayfasında Kaos ortaya çıkıp birazcık hareket kattı ama yine de kurgu yürümedi. Sonlara doğru hah toparladı derken de orada da inişler çıkışlar yaşadım. Bilemedim ya beni çok arada bıraktı. Basitçe konsepti sevdim, karakterleri zaten seviyordum. Diğer yandan anlatım yavaş, olayların dağılımı dengesiz, final azcık anlamsızdı.
Yazar Hakkında
Adalyn GraceYazar · 1 kitap
Adalyn Grace, Belladonna ve All the Stars and Teeth ikilemesinin New York Times, USA Today, Wall Street Journal, International ve Indiebound'da 1 numarada yer alan çok satan yazarıdır.
Yazar olmadan önce Adalyn, birkaç yıl canlı tiyatroda çalışmış ve Nickelodeon Animation'ın popüler dizisi The Legend of Korra'da stajyer olarak hikaye anlatıcılığı eğitimi almıştır.
San Diego'da yaşayan Adalyn, yazmadığı günlerini bol bol anime izleyerek ve iki şapşal köpeğiyle video oyunları oynayarak geçirmektedir.
