“Her iki ruh halinin de kendine özgü bir duygusal karakteristiği olduğunu fark etmişti: Abartılı olanın köşeleri keskindi, kibir ve yalnızlığın yanında huysuzluk ve alınganlık da taşıyordu. Diğer durum ise aksine yuvarlak, yumuşak hatlı ve hoşgörülü.”
“Sırf bakmayı ihmal ettiği için yaşamında neler kaçırdığını düşündü. Yoksa bakmış da görememiş miydi?”
“Gözlerine o iğne ucu kadar küçük, çelik pırıltı geldi, yerleşti. Kafasından da gene o pirinç parıltısı şimşek gibi parladı geçti. İçi mutlulukla, acıyla bir an karmakarışık oldu.”
