bahar
@kitap_guzeli
Lisans
İstanbul
182 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Akıl çağıydı, budalalık çağıydı da. İnanç çağıydı aynı zamanda inkar çağıydı da. Bir taraftan aydınlık bir taraftan karanlık mevsim yaşanıyordu. Umudun baharıydı, yeisin kışı. Her şeyimiz vardı ama hiç bir şeyimiz yoktu. Hepimiz doğruca cennete gidiyorduk ama hepimiz cehenneme de gidiyorduk.
Reklam
Ben aşık oldum. Şüphe yok. Buz soğuktur, gül kırmızı. Ve bu aşk beni sürükleyip bir yerlere götürmeye çalışıyor; öyle güçlü bir akıntı ki ondan kendimi korumam neredeyse olanaksız. Ama artık dönüş yok. Kendimi bu akıntıya bırakmak dışında bir şey yapamam. Yanıp kül olsam da, yok olup gitsem de.
"Aradığımız ve hiç var olmadığı için asla yeniden bulamayacağımız nesne ya da insan, arzu ettiğimiz şeydir. Bir başka deyişle, hüsran hissine bulduğumuz ilk yalancı çözümden -yaşamaktan korktuğumuz hüsranı hissetmemize engel olacak ideal bir arzu nesnesi yaratmaktan- asla kurtulamayız."
''insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık''
''Bana sunulanla yetinmedim
Üzüm güneşleri, bulut ağaçları, deniz narları
Doğaya sözler ekledim.
İnsandı, acıydı, sonsuzluk hecesiydi
Dünyayı işaret ettim
Kalp oldum kaderlerine
Biricik yaptım hepsinin ömrünü
Ödülüm ve cezamdı
Geldim, azaldım, gittim yalnızdım...''
Reklam