Dünyadaki bütün kalpler ordu halinde savaşa giden askerler gibidir. Birbirini tanıyanlar ve birbirine benzeyenler birleşir; tanımayan ve benzemeyenler ayrışır. Nitekim varlık arasında kaynaşma veya farklılaşma, bu birleşme ve ayrılma eylemlerine bağlıdır. Şekiller benzerini çağırır ve her şey benzeriyle/benzerinde rahat eder. Zıtlar uyumsuz, benzerler uyumludur. İnsanın sevgilide huzur bulması, sevgilinin bir parçası olmasından kaynaklanmaktadır. Ne var ki sevgi veya aşk bahsinde fiziksel güzelliklerin veya özelliklerin değeri yoktur; önemli olan kalplerin benzeşmesidir. Aksi takdirde güzellik ölçülerinde noksanı olan kişilerin hiç sevilmemesi gerekirdi.
Toplum buna göz yummaz.
Göz yummayacak olan toplum değil, sensin.
Böyle bir şey yaparsan toplum sana kötü gözle bakacaktır.
Toplum değil, sen.
Toplum seni dışlar.
Toplum değil. Beni sen dışlarsın.