Şerife Irmak
@kitapolog_
İnstagram ; kitapolog_
"Dondurma var" dediler ama kalmadım. Çıkıp gittim Yadigar hiçbir şey sormadı. Ne babamın sağlığını ne yaptığım işlerin nasıl gittiğini. Her şeyden haberi varmış gibi, sadece "Ye" dedi. "Senin ihtiyacın var." Haklıydı aslında. Hepimiz büyüme çağındaydık. Kaç yaşında olursa olsun, herkes. Butün dünya. Döne döne geçiyorduk büyüme çağından. Başımız döne döne. Bu yüzden yiyorduk ve yemeliydik. Birbirimizi ve her şeyi. Ihtiyacımız vardı. Bir an önce büyümek için. Bir önce büyüyüp de gebermek ve yerimizi başkalarına bırakmak için, Yeni bir çag başlasın diye. Mümkünse bu çağa benzemeyen. Çünkü bizden bir bok olmayacağını anlamıştık. O kadar da aptal değildik. O kadar da degil...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
#kitapyorumu
Bu Şehirde Kimse Yok mu? - Rövşen Abdullaoğlu
Merhabalar 
pinarliyorum 'un moderatörlüğünde bu kitabı okuduk.
Kitabın türü psikolojik roman olarak geçiyor. Nedense psikoloji deyince benim beklentim birde tavan yapıyor Ancak bu kitabı biraz beklentiyi düşük tutarak başladım. Kitap da anlatılmak istenen insanın kalabalık içindeki yalnızlığı. Kötü bir çocukluk ile kötü bir başlangıç yapan Willy'nin ve onun çevresindekilerinkn yaşadıklarını, pişmanlıklarını ve kırgınlıklarını okuyoruz. Bazı yerler uzun uzun anlatılırken bazı bölümler çok kısa tutulmuş. Hedef ne kadar insanların iç dünyası olsa da okuyucunun olay örgüsünden kopmaması adına daha uzun tutulabilir ve ayrıntılandırılabilirdi diye düşünüyorum. Kitabı genel olarak beğendim, altını çizdiğim ve düşündüren cümlelerde oldu. Ama yazar sonunu vurucu yapmak isterken konuyu basitleştirmiş gibi geldi. Bu tür romanlarda illaki etkileyici bir son okumamız gerekmiyor bence, hatta sonu bile olmayabilir. Çünkü amaç karakterin iç dünyası, yalnızlığı ve çaresizliği ile yüzleşmek. Bayıldım, harikaydı diyemeyeceğim ama sizi sıkmıyor akıp gidiyor. 🖐
.
.
.
.
.
#buşehirdekimseyokmu #rovsenabdullaoglu #okudumbitti #kimneokudu
pinarliyorum 'un moderatörlüğünde bu kitabı okuduk.
Kitabın türü psikolojik roman olarak geçiyor. Nedense psikoloji deyince benim beklentim birde tavan yapıyor Ancak bu kitabı biraz beklentiyi düşük tutarak başladım. Kitap da anlatılmak istenen insanın kalabalık içindeki yalnızlığı. Kötü bir çocukluk ile kötü bir başlangıç yapan Willy'nin ve onun çevresindekilerinkn yaşadıklarını, pişmanlıklarını ve kırgınlıklarını okuyoruz. Bazı yerler uzun uzun anlatılırken bazı bölümler çok kısa tutulmuş. Hedef ne kadar insanların iç dünyası olsa da okuyucunun olay örgüsünden kopmaması adına daha uzun tutulabilir ve ayrıntılandırılabilirdi diye düşünüyorum. Kitabı genel olarak beğendim, altını çizdiğim ve düşündüren cümlelerde oldu. Ama yazar sonunu vurucu yapmak isterken konuyu basitleştirmiş gibi geldi. Bu tür romanlarda illaki etkileyici bir son okumamız gerekmiyor bence, hatta sonu bile olmayabilir. Çünkü amaç karakterin iç dünyası, yalnızlığı ve çaresizliği ile yüzleşmek. Bayıldım, harikaydı diyemeyeceğim ama sizi sıkmıyor akıp gidiyor. 🖐
.
.
.
.
.
#buşehirdekimseyokmu #rovsenabdullaoglu #okudumbitti #kimneokudu