Hayatın Sırrı
@kitapperesst
Uzman Fizyonomist
Bütüncül Yaşam Koçu
İlişki Uzmanı
Danışmanlık & Analiz
El Analizi | Yüz Analizi
Lisans
Karadeniz
230 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
1 Saniyede Biten 346 Sayfalık Şaheser1000Kitap
Hayatımda ilk kez 300+ sayfalık bir kitabı 2 saniyede bitirdim.
Evet, yanlış duymadınız.
Bu benim kişisel rekorum.
Kitabın adı: Miow
İçeriği: Miow
Derinlik: Miow
Final: Büyük ters köşe… yine Miow
Yazar burada ya modern edebiyatla ince bir şekilde dalga geçiyor ya da hepimizin içindeki o “fazla uzatma” diyen sesi temsil ediyor. Açıkçası ikisi de mümkün.
Akıcılık? Durmuyor.
Anlaşılabilirlik? Evrensel.
Spoiler? Zaten… Miow.
Kitap bana şunu öğretti:
Bazen yüzlerce sayfa boyunca anlatılan şey, aslında tek bir kelimeye indirgenebilir.
Ve bazen o kelime… Miow’dur.
Tavsiye eder miyim?
Okudum demek isteyenler için kaçırılmayacak bir fırsat.
Puanım: Miow / 10
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevme Sanatı: Derinlik mi, Anlatım Karmaşası mı?1000Kitap
Puan vermedi
Erich Fromm'un Sevme Sanatı, felsefi ve psikolojik derinliği hedefleyen bir eser olmasına rağmen, özellikle lise düzeyindeki okuyucular için pek de başarılı bir anlatıma sahip değil. Kitap, konusunun ciddiyeti ve çok boyutlu yapısına rağmen, gereksiz yere uzatılmış cümleleri ve karmaşık ifadesiyle dikkat çekiyor. Şöyle ki:
1. Gereksiz Uzatma: Metnin bazı bölümleri, temel fikri desteklemekten ziyade, uzun uzadıya açıklamalar ve dolambaçlı anlatımlarla dolu. Bu durum, okuyucunun ana fikirden sapmasına ve metnin özünü kavramakta zorluk çekmesine neden oluyor. Özellikle genç okuyucular için bu, dikkat dağıtıcı ve yorucu bir deneyim sunuyor.
2. Anlatımın Karmaşıklığı: Fromm, sevgi gibi soyut ve derin bir konuyu ele alırken, dilin sadelikten uzaklaşmasına yol açıyor. Cümleler öyle dolambaçlı ve ağır yapılandırılmış ki, asıl mesajı anlamak bazen bir bilmece çözmeye benziyor. Bu karmaşıklık, eserin çağdaş okur kitlesiyle arasında bir mesafe oluşturuyor.
3. Okuyucuya Yabancı Bir Üslup: Kitabın üslubu, 20. yüzyılın entelektüel yazım tarzını yansıtarak, günümüz gençlerinin daha doğrudan ve akıcı anlatımlara alışık olduğu bir dünyada, ağır ve erişilmesi zor bir metin sunuyor. Bu durum, eserin bir klasik olarak tavsiye edilse bile, pratikte okurla tam anlamıyla buluşmasını engelliyor.
Sonuç olarak, Sevme Sanatı temel kavramlara değinse de, dilsel sadelikten uzak, gereksiz detaylarla dolu ve karmaşık anlatımıyla, modern lise öğrencileri için ideal bir okuma deneyimi sunmaktan uzak kalıyor. Bu yönleriyle, eserin derinlik arayan ama sade bir anlatım bekleyen okuyucular için hayal kırıklığı yaratabileceği söylenebilir.
Kim deli kim akıllı? (Spoiler içerir)Edebiyat
Altıncı Koğuş, Çehov'un bir dergide yayımlattığı, sonrasında büyük ilgi toplayan hacmi küçük kendi büyük eseri. Öyle ki; Lenin'in, eseri okuduktan sonra kendisini Altıncı Koğuş'ta hissedip ürperdiği rivayet edilmekte.
Çehov, esere çok sıradan, çok yalın cümlelelerle giriş yapmış. Romanın ilk kısımlarındaki değişik kişi isimleri ve durağanlık, okuyucunun hikaye edilen olaya odaklanmasını biraz engelliyor ve hangi ismin kime ait olduğu detayını ya not almak, ya da sık sık önceki sayfalara geri dönmek zorunda kalıyor okuyucu (Yoksa bu sadece benim başıma mı geldi bilmiyorum).
Olay, bir akıl hastanesi doktorunun, yıllar içinde yaşadığı ruhsal değişimi, giderek yalnızlaşmasını, bu yalnızlığını hastanenin müdavimlerinden birisi ile vakit geçirerek giderme çabasını ve nihayetinde bu yakınlaşmanın neden olduğu hazin sonu anlatıyor. Doktorun evrildiği süreç sanki Kafka'nın Dönüşüm'ündeki Gregor Samsa'yı anımsatıyor. Gregor Samsa'nın yalnızlığı ve anlaşılamayışı bir örümcek ile, 6.Koğuşun doktoru Andrey Yefimıç'inki ise ise kendini akıllı sananlar tarafından deli ilan edilmekle sembolleştirilmiş; bence tek fark bu.
"Benim hastalığım, yirmi yıl içinde bütün kasabada tek bir akıllı adam bulabilmemdir. Ama o da bir deli!..." sözleri, bu hikayenin tek başına özeti adeta.
Hikayenin ikinci önemli karakteri İvan Dmitriç, zamanla doktorun gerçek anlamda iletişim kurabildiği tek kişi oluverir ve isteyerek ya da istemeyerek, doktorun hastanedeki mesaisi esnasında kendisi ile birlikte diğer hastalara karşı takındığı duyarsız tavırların intikamını alır sanki sebep olduğu algı ile...
Doktor-hasta arasındaki diyaloglar, eserin belki de en güzel bölümleri. Etkileyici bir felsefi derinlik var bu bölümlerde.
"Sıradan bir insan iyiyi ya da kötüyü dışarıdan, yani bir atlı arabadan ya da bir
Spoiler içerir..!Edebiyat
Puan vermedi·68 syf.··
Beğendi
·2020 80. kitabı
·6 saatte okudu
·Okunma: 10 Nisan 2020 22:23
Kısacık kitaba sonsuz duygu ve koca bir yaşam sığdırmayı başaran yazar deyince aklıma Stefan Zweig’dan başkası gelmiyor artık. Satranç ile beni fazlasıyla etkileyen yazar, “Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu” ile kendi çektiği çıtanın ötesine geçmeyi başardı bile.
Bir erkeğin, adından bile bahsetmeyen bir kadının ağzından, aşkı böylesine naif ve ince anlatabiliyor olması mucize gibi. Bu bilinmeyen kadına başlarda kızıyorsunuz. Onun neredeyse obsesifliğe varan tek taraflı aşkını küçümsüyor hatta abartılı bulabiliyorsunuz. Ama sonra kitap sizi öyle bir içine çekiyor ki kendinizi kadının yerine koyarken buluyor, bu kez bu tek taraflı aşkın yöneldiği adama kızmaya başlıyorsunuz.
Kadın mektubunda sürekli “Sen beni hiç tanımadın.” dese de aslında karakterlerin yolu çoğu kez kesişmiştir. Kadın ilk olarak on üç yaşında, içinde büyük ve safi bir hayranlıkla gelip geçer adamın hayatından. Fakat adam o küçük kıza baktıysa bile esasen onu görmemiştir.
Aradan zaman geçer, bu kez tutkulu bir genç kız olarak çıkar adamın karşısına. Çaresizce adamın onu tanımasını bekler. Ama ne yazık ki adamın gözlerinde yabancılıktan başkası yoktur. Kızı çekici bulduğundan onunla birlikte olur, bir yolculuğa çıkacağını ve döndüğünde ona haber edeceğini söyler. Ne var ki adam döndüğünde, kadını yeniden unutmuş ve kendi hayatına kapılıp gitmiştir.
Kadın, adamın çocuğunu hiç ses etmeden dünyaya getirir ve onu büyütebilmek için kendini satmaya başlar. Aradan yine zaman geçer ve bu kez adamın karşısına bir hayat kadını kadar aşağı konumda çıkar. Asıl acı olan bu değildir, adam onu bir kez daha tanımaz, kadın buna rağmen adamın teklifini bir kez daha reddedemez.
Yolları yeniden ayrılır. Kadın ölüm vakti geldiğinde adama bir mektup yazar ve her şeyi en başından anlatır ona. Ömrü boyunca bütün aklını meşgul
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Zewig, Zweig ve tekrar Zweig. Bu adamın kötü bir kitabı var mı biri bana göstersin. Ölümünü düşündükçe öyle üzülüyorum ki.
Amok Koşucusu da diğer çoğu kitabı gibi bir solukta okunan, zamanı elinizden alıp, sizi hikâyenin kahramanı yapan ya da onu dinleyen kişi olarak sizi olay kurgusuna dâhil eden bir anlatım içeriyor.
Koşullanmış düşünce, problem yaratan bir zihnin, bu problem üzerine cevap araması, buna şartlanması, bu şartlanmanın getirdiği psikoloji, ne neden nasıl ve sonuç ilişkisi, altmış sayfa içinde samimi ve gözlemlenebilir bir şekilde işlenmiş. Zweig’in insan psikolojisi üzerine gözlemleri ise hikâyeyi, tıpkı diğerleri gibi zenginleştirmiş ve neden sonuç ilişkilerini açıkça ifade etmiştir.
Hikâye, bir gemi yolculuğunda esnasında, romanı anlatan kişi ile hikâyeyi anlatan kişi arasında geçiyor. Bu yorumda olayları anlatmamın bir anlamı yok çünkü okunmadan tadına varılamayacak bir öykü. Kitabı bitirdiğinizde, kısa bir film izlemiş ve üzerine su içmiş gibi ferahlıyorsunuz. Lakin insanın gurur, kibir, inat uğruna neler yapabileceği üzerine duran bir öykü kurgusuna tanık olacaksınız.
