“beni hatırlıyorsun değil mi?” hatırlıyorum. birlikte bir fotoğrafımız bile var aslında. sen bilmiyorsun. yan yana gibiyiz ama değiliz. bir arkadaş topluluğu içinde çekilmiş eski bir fotoğraf. ben sana bakıyorum, sen başka bir yere. çok güzelsin. sen hep güzelsin. ben yine sana bakıyorum, sen başka yere. beni görmüyorsun. fark etmiyorsun. dolaştığın yerlerde dikkat çekmeyen bir nesne gibi bir kenarda duruyorum. dokunsan cân gelecek bedenime. kanım dolanmaya başlayacak vücudumda, gözlerim açılacak, ayağa kalkıp, peşinden geleceğim. yıllardır aynı fotoğrafa bakıyorum, sen bana bakmıyorsun, ayaklarım taş kesiliyor ve olduğum yerde öylece kalakalıyorum. seni hatırlıyorum, seni seviyorum, seni çok özlüyorum. sen bilmiyorsun.“
gülüşünü seversin, sesini seversin, sohbetini seversin, aynı gökyüzünü seversin.
sevmek için illâ yüzünü görmek şart değil,
yüreğinde duruşunu seversin.