Zaman tasarruf edeyim derken aslında başka şeylerden tasarruf ettiğinin kimse farkında değildi. Yaşamlarının gittikçe daha zavallı, daha tekdüze ve daha soğuk geçtiğini kavramak istemiyorlardı. Bu gerçeği sadece çocuklar taa yüreklerinde hissettiler. Çünkü artık kimsenin onlara ayıracak zamanı yoktu.
Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.
Büyük uygarlıkların temelinde ticari kurumlar ya da emir komuta zincirleri değil halk vardır. Her uygarlığın değeri, ürettiği bireylerin kalitesiyle ölçülür. İnsanları fazla düzene sokar, yasalarla fazla kontrol altına alır, başarıya yönelik dürtülerini bastırırsanız… sonunda çalışamaz hale gelirler ve uygarlıklar çöker.