8/10
2018 12. kitabı
Uzun zamandır bu türde kitaplar okumamıştım. İnsanın üstünde bıraktığı etkiyi unutmuşum diyebilirim. Öncelikle kitabı beğendim. Oldukça sürükleyici ve merak duygusunu daima canlı tutan bir kurgusu vardı. Psikoloji alanında olması, rüyalar, psikanaliz detayları olması oldukça ilgi çekiciydi bana göre. Düz bir polisiye okumaktansa böyle olması artı puan oldu. Okurken katil kim diye düşünüp durdum halbuki şüpheli sayısı oldukça azdı ancak kitabın adından hareketle kafamda hep başka kurgular vardı diyebilirim. Bazı yerlerde epey ters köşe oldum, beklentilerim yüzünden gerilirken boşa çıkmaları ferahlattı. Psikanaliz detaylarına bu kadar girmişken ben aslında kafamda çok daha vurucu bir son bekliyordum bu yönden biraz sönük kaldı sonu diyebilirim. Ama kitaba olan beğenimi azalttı mı? Hayır. Sonuçta iki kapağın arasındaki yazarın kurduğu dünya, okur beklentisi farklı olsa da bu o dünyanın değerini azaltmaz yani en azından bunda azaltmadı benim için. Karakterleri sevdim, yine de bir tık daha cevval olmalarını beklerdim. Sonu benim beklediğim tarzda bir vuruculuğa sahip olmasa da vurucuydu. Sevmediğim tek şey son biraz daha detaylandırılabilirdi mesela. Yazar birşeyleri gizemli tutmak İçin uğraştı kitap boyunca anlıyorum ama herşeyin kafamızda daha bir oturacağı bir son isterdim gerçekten bu kısım güçlü olmalıydı. Her şeye rağmen okuduğum süreç boyunca beni epey bağladı, aradığım dünyadan soyutlama efektini bulmuş oldum. Bunun dışında kitap bazı yazım hataları içeriyordu. Bunda kusur elbette yazarda değil editörde olsa gerek zira çeviri kötü değildi hatalar yayına hazırlanırken düzeltilebilirdi bunu da not düşmüş olayım. Sonuç olarak tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
7/10
2018 11. kitabı
Kitabın ilk 50-60 sayfası çok ilgimi çekmedi daha doğrusu bilindik şeylerdi oku geç tarzında farklı bir etki yaratmadı üstümde. Bu yüzden uzun süre elime almadım ancak devam ettiğimde çok hoş hatırlatmalar ve anektodlar çıktı karşıma. Peygamber Efendimiz (sav) döneminden, yazarın kendi tecrübelerinden yahut çevresinden aktardığı parça/hatırlatmalardan oluşan güzel bir kitaptı. Ufkunuzu ekstra genişletmez ama küçük dokunuşlar bazen umulmadık derecede etkili olabilir kalp üzerinde -ruh halimizle orantılı olacaktır bu etkilenme tabii- Ben okurken güzel vakit geçirdim hem de yoğun okuma yaptığım bir dönemde dinlendirici oldu benim için sohbet havasında gidiyor zira. Tavsiye ederim. (Yalnız hoşlanmadığım bir durumu söylemeden geçemeyeceğim; iç tasarımda sayfanın sağ sol üst al vs bir köşesinde büyük puntolarla sayfadan alıntı cümlelerin vurgulanması hoşuma gitmiyor bence rahatsız edici. İnsanı bir yere odaklanmaya itiyor ister istemez ya da içeriğin yeterince dolu olmadığını düşündürüyor bana. Keşke kitaplarda buna dikkat edilse.)
7/10
2018 10. kitabı
Ayşe Sevim’in ilk şiir kitabıymış bu, benim de yazardan okuduğum ilk kitap oldu. Niyetim İşlenmemiş Suç ile başlamaktı ama kısmet bunaymış. Açıkçası kitapla alakalı hislerim biraz karışık. Dili akıcıydı ama anlatımı oldukça örtülüydü Sevim’in. Bazı şiirleri çok sevdim,bazılarını pek anlamadım, bende bir his uyandırmadı daha doğrusu. Şiire yüklediğimiz anlam yaşanmışlıklarla paralel olduğundan garipsemiyorum. Beğendiğim şiirlerden ve genel olarak kitaptan çıkardığım anlam yazarın kendini fazlasıyla sorguladığı. Hem kendini hem içinde bulunduğu toplumu inceden inceye tenkit ediyor. Bir yandan var olan durumdan çok rahatsız bir yandan korku hakim satırlarında ölüm ve sonrasına dair. Tam olarak yabancılaşmış diyemeyeceğimiz ama çevresinde olan biteni ürkerek izleyen bir gözle karşı karşıyayız diyebilirim. “Biz insanlar Ne yapıyoruz?” der gibi. Çok çok beğendim diyemem birkaç şiir dışında ama yine de öneriyorum. Farklı yaşanmışlıklarda farklı tatlar bırakacaktır çünkü. Bir de kadınlar daha çok şiir yazmalı bence. Öznesi şair/erkek, muhatabı kadın olan şiirlerin dışına çıkıp dünyaya kadın gözüyle bakan satırları okumak güzel ve farklı bir lezzet bırakıyor dimağda.
