Zavallı yaratıklar! Onları sevmek yanlış bir şey olabilir, ama acımak da çok az bir şey. Gün ışınlarını hiç görmemiş körlere, doğanın ezgilerini hiç işitmemiş sağırlara, ruhunun sesini hiçbir zaman duyuramamış dilsizlere acırsınız da utanç gibi yalancı bir bahane bulur, zavallı kadınları deliye döndüren, iyiyi göremeyecek, Tanrı'nın sesini duyamayacak, aşkın ve inancın arı dilini konuşamayacak duruma getiren bu gönül körlüğüne, bu ruh ağırlığına, bu bilinç dilsizliğine acımak istemezsiniz.
Sayfa 19 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Ölüm yaşamı yok etmez, ölüm insan bedeninin bir dönüşüm biçimidir sadece; ölüm hafızayı yok eder, hepsi bu. Eğer hafıza yok olmasaydı, her birimiz dünyanın başlangıcından bugüne kadarki ruh yolculuklarımızı hatırlardık.
Sayfa 137 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Birisi cehennemdeki ruhlar, diğeri cennetteki ruhlarla dolu, görünmez iki dünya arasında yaşıyoruz; doğduğumuz anda biri iyi, diğeri kötü iki melek iki yanımızda yerlerini alıyor ve biri iyiliği, diğeri kötülüğü fısıldayarak tüm hayatımız boyunca bize eşlik ediyor, ölüm anımızda da üstün gelen bizi ele geçiriyor; böylece vücudumuz ya bir iblisin kurbanı ya da bir meleğin mekânı oluyor.
Sayfa 113 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu