Da Vinci Şifresi, Paris'teki Louvre Müzesi'nde işlenen gizemli bir cinayetle başlayan, simgebilimci Robert Langdon ile kriptolog Sophie Neveu'nün kendilerini asırlık bir sırrın ortasında bulduğu yüksek tempolu bir macera romanıdır.
Dan Brown; Leonardo da Vinci'nin tablolarına gizlenmiş ipuçları, şifreler, gizli cemiyetler ve dini semboller üzerinden ilerleyen kurgusunda, Kutsal Kâse'nin ve Hristiyanlık tarihinin bilinmeyen, alternatif bir yönünü sorgular. Kitap, din tarihi ile sanat tarihini sürükleyici bir polisiye kurguyla harmanlayarak dünya çapında büyük bir yankı uyandırmıştır.
"İnsanlar bir komplonun varlığına inanmak için gizli kanıtlar aramazlar; tam tersine, kendilerini tehdit altında hissettikleri an, suçlayacakları düşmanın zaten her zaman şüphelendikleri kişi olduğunu duymak isterler. Onlara nefret edecekleri hazır bir düşman verin, gerisini onlar halleder."
Umberto Eco, Prag Mezarlığı isimli bu kitabında kitle psikolojisinin bu en zayıf noktasını acımasız bir tarihsel hicivle yazıya dökmüş.
Roman, 19. yüzyıl Avrupası’nın karanlık dehlizlerinde rehberlik ederken, modern Yahudi karşıtlığının ve komplo teorilerinin laboratuvar ortamında nasıl adım adım imal edildiğini gözler önüne seriyor.
Yazarın, "Bu romandaki ana karakter dışındaki herkes gerçekten yaşamıştır ve her şey gerçektir" sözleriyle özetlediği eser, kurmaca ile acı gerçeklerin iç içe geçtiği bir klasik. Romanın merkezinde, 18. yüzyıl sonu Paris'inde yaşayan, hafızasını kısmen kaybetmiş ve geçmişin izlerini kişiye özel bir günlük tutarak bir araya getirmeye çalışan Yüzbaşı Simone Simonini yer alıyor. Simonini, kitaptaki tek kurgusal karakter; ancak üstlendiği rol tarihsel olarak dehşet verici. O, tarihin en büyük ve en kanlı iftiralarından biri olan Siyon Liderlerinin Protokolleri adlı sahte belgenin arkasındaki hayali üretici.
Eco, bu pespaye sahtekarın gözünden, tarihin akışını değiştiren büyük komploların, gizli servis manipülasyonlarının ve kitleleri peşinden sürükleyen nefret söylemlerinin aslında ne kadar bayağı, şahsi çıkarlara dayalı ve uydurma metinlerden türediğini çarpıcı bir şekilde anlatıyor.
Simonini’nin çıkar uğruna uydurduğu hikayeye göre; Yahudi liderler gece yarısı Prag'daki eski Yahudi mezarlığında toplanmakta ve dünyayı ele geçirme planları yapmaktadır. Bu edebi uydurma, trajik bir şekilde zamanla gerçek bir istihbarat belgesi gibi piyasaya
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilimsel bir kitapta efsanevi bir yaratık?
Bir yazar ve bilim insanı olduğunuzu düşünün. Beyin ve bilinç üzerine bir kitap yazıyorsunuz ve tebrikler, artık tehlikeli bir örgütlenmenin radarına girdiniz. Klasik bir konu değil mi? Bu kitap değil işte. Mesela, kız arkadaşınız rüyasında bir yaratık gördüğünü ve ardından otelin patladığını anlatsa, sonrasında o yaratığı gerçek hayatta görseniz ve üstüne otelde gerçekten bomba bulunsa ne yapardınız? Yapılacak çok Bir şey olduğunu sanmıyorum.
Patlamalar, yangınlar, efsanevi yaratıklar, beden dışı aktiviteler, seri cinayetler, psikolojik buhranlar ve peşinizde bir örgüt.. ve bunların hepsi (efsanevi yaratık dahil ksksks) bilimsel olarak açıklanmış desem? Dan Brown yapar deriz. Gerçekten soluksuz bir hikaye. Çok derin bir bilimsel, tarihsel ve psikolojik yanı da var. Her karakter gerçek bir insan gibi. Bir insanın yapabileceği en ufak hareketler bile düşünülmüş. Bölümler birçok farklı kişi tarafından anlatılıyor ve hepsi kusursuz. Gerçekten yazım diline hayran kaldım. Beni en çok çeken ise inanılmaz ters köşeler. Olayı çözdüğünüzü zannediyorsunuz ama sağ gösterip sol vuruyor. Kitabı bırakıp duvarla bir süre bakıştıran türden bir kitap. Doğrusu düşük beklentiye başlamıştım. Dan Brown okumamıştım daha önce. Malum popüler kitaplara alerjim var. Ama şu an yazarın tüm kitaplarını almayı düşünüyorum. Sürekli bir olay oluyor ve karakterlerin hepsi çok zeki. Ayrıca bir makale okuyormuş hissi de veriyor. Derin bir bilimsel yanı var. On üzerinden on veririm. Karakter yazımı benim için çok önemli ve bu sefer hepsine ayrı ayrı hayran kaldım. Ama favorim kesinlikle Golem.
Emeği geçen herkese teşekkür ederim. İyi geceler diliyorumm
Loasra Kıtası’nda Güç, İnanç ve İhanet: Karanlık Bir Epik Kurgu1000Kitap
#okudumbitti
Karşımızda; tek bir taht kavgasının çok ötesine geçen, coğrafyanın her bir köşesine yayılmış inanç çatışmalarını, siyasi entrikaları ve insan psikolojisinin karanlık dehlizlerini başarıyla işleyen dinamik bir anlatı var. Hikaye, doğrusal olmayan zaman çizgisi ve farklı cephelerdeki karakterlerin kader ortaklıklarıyla sürekli uyanık tutan bir yapıya sahip.
Güçlü Atmosfer ve Katmanlı Dünya İnşası
Yazar, Derb Ülkesi’nin fevri krallığından Marine Adası’nın tecrit edilmiş huzuruna, Finy’nin devrimci yapısından Kongara Vadisi’nin pamuk ipliğine bağlı diplomatik dengelerine kadar son derece canlı ve gri tonlara sahip bir dünya inşa etmiş. Coğrafyanın ve takvim sisteminin kuralları, anlatının felsefi arka planıyla (Kızıl Toprak inancı, Kaihen kültü ve Peygamber Augan doktrini) çok iyi harmanlanmış. Dinlerin ve ideolojilerin kitleleri nasıl yönlendirdiği, tarikatların yeraltına iniş stratejileri ve devlet aygıtının (Teagun gibi casus teşkilatlarının) buna verdiği refleksler hikayeye güçlü bir gerçekçilik katıyor.
Karakterlerin Gri Dünyası ve Ters Köşeler
Metnin en başarılı olduğu yönlerden biri, karakterlerin mutlak "iyi" ya da "kötü" olarak çizilmemesi. Kraliyet muhafızları Talas ve Zennan arasındaki dinamik, yükselme arzusu ile vicdan arasındaki o ince çizgi çok başarılı aktarılmış. Güç arzusunun en sadık görüneni bile nasıl bir piyon ya da şah oyununa dönüştürebileceğini izlemek büyük bir keyif. Yan karakterlerin (Lotus, Kuaugun, Prenses Asugna, sahte elçi Bahkus vb.) her birinin kendi geçmiş hikayeleriyle ana olay örgüsüne organik bağlarla bağlanması anlatıyı zenginleştirmiş. Özellikle Kongara Vadisi’ndeki "adalet terazisi ile güç terazisi" ikilemi, hikayenin felsefi derinliğini artırıyor.
Merak Unsuru ve Ritim
Bölümler arasındaki
Romanın merkezinde, ünlü bir televizyon programı sunucusu ve şarkıcı olan Jason Taverner bulunuyor. Taverner ünlü, zengin ve toplumun ayrıcalıklı kesimine mensup biriyken bir sabah uyandığı otel odasında kendisini bir hiç kimse olarak buluyor. Kimse kendisini tanımıyor, devletin sistemlerinde de hiçbir kaydı bulunamıyor.
Birçok PKD kitabında olduğu gibi bu kitabın da geçtiği gelecek Amerika'sı son derece baskıcı bir ortam olarak karşımıza çıkyıor. Üniversite öğrencilerinin çıkardığı ayaklanmalar sonrasında polis devleti kurulmuş, seyahat özgürlükleri kısıtlanmış, herkesin kimlik kontrolünden geçtiği bir düzen oluşmuş halde. Dick bununla birlikte teknolojinin özgürleştirici değil, bireyi görünmez zincirlerle bağlayan bir araç haline gelebileceğini gösteriyor. Günümüzün dijital kimlik sistemleri, sosyal medya hesapları ve veri tabanları düşünüldüğünde romanın bazı yönleri şaşırtıcı derecede güncelliğini koruyor diyebiliriz.
Romanın en ilginç yönlerinden biri ise gerçeklik algısıyla oynama biçimi. Philip K. Dick, eserlerinin büyük kısmında gerçek olan nedir sorusunu irdeleyen bir yazar. Ubik, Yüksek Şatodaki Adam, Androidler Elektrikli Koyun Düşler Mi? ve birçok diğer eserinde olduğu gibi burada da karakterler güvenebilecekleri sağlam bir gerçeklik zemini bulamıyor. Jason'ın başına gelenlerin nedeni de uzun süre belirsiz kalıyor. Bu yüzden okur olarak biz de karakterle birlikte sürekli bir paranoya hissi yaşıyoruz. Acaba bir komplo mu var? Alternatif bir evrene mi geçtik? Yoksa gerçeklik zaten baştan beri kırılgan bir yanılsama mıdır?
Romanın başlığının da ayrı bir önemi var. Başlık, İngiliz yazar John Dowland'ın bir şiirinden alıntı. "Flow My Tears" (Aksın Gözyaşlarım) ifadesi, kayıp, yas ve geçicilik duygularını çağrıştırıyor. Kitabın tamamına yayılan hüzün de tam
Yazarın okuduğum ilk kitabı... Amerika ve İsviçre-İtalya arasında mekik dokutan bir polisiye... Kökü geçmişe dayanan bir komplo... Çok güvenilen insanların, bu güveni kötüye kullanmasının ve sırf para uğruna dökülen kanların mükemmel bir kurgusu...
