(...) Ne kadar fahiş olursa olsun, dolaylı bir vergi, kitleler tarafından daima kabul edilir çünkü tüketim nesneleri üzerinden günlük şekilde ve çok küçük miktarlara bölünerek ödendiğinden alışkanlıklarını bozmayacak ve göze batmayacaktır. Halbuki maaşlar ya da başka tür gelirlerle orantılı ve tek seferde ödenecek bir vergi, ötekinden on kat daha az olsa bile genel itirazlara sebep olur. Her gün ufak ufak ödenen kuruşlar, tek seferde çıkarsa hakikatte görece yüksek ve dolayısıyla dikkat çekecek bir meblağ tutar fakat yavaş yavaş toplandığında az görünecektir. Ancak bu ekonomik yöntem, belli bir feraset ve öngörü gerektirir ki kitleler bundan yoksundur.
Sayfa 22 - Karbon Kitaplar, 1. Basım, Ağustos 2020 (Çevirmen: Filiz Karaküçük)·Kitabı okudu
Dolaylı vergiler gelirin kazanılması üzerine değil de harcanması üzerine dayandığı için, çok kazananı değil çok harcayanı vergilendirmek gibi bir adaletsizliğe yol açıyor. Gelir yükseldikçe harcama azalıp tasarruf arttığı için, düşük gelirlinin harcamasının gelirine oranına göre daha fazla çıkıyor. Bu da onun nispi olarak daha fazla dolaylı vergi ödemesine neden oluyor. Özetle dolaylı vergiler nispi olarak düşük gelirliden daha çok vergi alınmasına yol açtığı için adaletsiz bir sonuç yaratıyor.