Gıda
5 üyeTakip
Gıda mühendisi olarak okumaya başladığım bu kitabı kesinlikle öneriyorum. Diyetisyenlerin ve sağlıklı beslenmeye çalışan kişilerinde ayrıca okuması gerektiğini düşünüyorum. Basit ve anlaşılır dili var. Mutfaktaki yanlışları düzeltmek için çok iyi
Gıda üzerine aldığım seçmeli ders vesilesi ile okumamı öne çekmek durumunda kaldım. (ve zorunlu okumalar dan hiç hoşlanmam) kitabın içeriğinin her zamankinden farklı ama Canan Karatay tarafından sürekli dile getirilen bir yanı var: "Ekmek de yemiyceksiniz,pirinç de makarna da bulgur da siyez bulguru da yemiyceksiniz". Yazarın keendisi nörolog olduğu için çoğunlukla tüketilen besinlerin nörolojik, fizyolojik ve psikolojik yönlerine dikkat çekiyor bununla birlikte savunduğu öğretileri yapılan birçok gözlemlerle delillendirmeye çalışıyor. (Hatta ben haklıyım bakın diyebilmek için midir bilinmez sürekli delil niteliğinde örnekler Sunuyor. Sonuçta herkes savunduğu çıkarımlara inanılmasını ve güvenilir olmasını ister.) Diyetisyenler tarafından çokça tercih edilen karbonhidrat, yağ ve protein dağılımının yanlış olduğunu ve bir an önce bunun farkına varılması gerektiğini bizlere anlatmaya çalışıyor. Normalde "azı karar çoğu zarar" tabiri sıkça kullanılır lakin bu tabiri pek de yerinde bulmuyor. Bu tabir obez olan birisi için geçerli olabilir yani besin dağılımını azda tutarak karbonhidrat, yağ ve protein tüketip kilo verebilir. Ancak sağlıklı ve uzun bir yaşam sürmek isteyenler için bu mümkün değil. Sağlıklı bir psikoloji, fizyoloji ve nöroloji için karbonhidrat tamamen hayatımızdan çıkmalı bunun azı diye bir kullanım söz konusu olamaz. Çünkü faydası olmadığı gibi zararı olan ve zararından da emin olmayan bir içeriğe sahiptir. Bunun aksine karbonhidrattan eksiye yağ oranından daha yüksek beslenme stiline çalışmalı ve yağ'ın beynimizi işleyişi için ihtiyaç duyulan bir besin değeri olduğunu kavramalıyız.(Karatay'ın dediği gibi kuyruk yağı, iç yağ vs. Margarinden bahsetmiyor). Karbonhidrat tüketiminin birçok prikolojik rahatsızlığa sebebiyet verdiğini ve küçük çocuklarda da
İşlenmiş Gıda YanılgısıGıda
Robert L. Shewfelt tarafından yazılan ve Türkçeye "İşlenmiş Gıda Yanılgısı" adıyla çevrilen bu kitap, işlenmiş gıdalar üzerine sürdürülen tartışmaları ele alıyor. Özelde Amerika'da geçse de işlenen konu çok tanıdık. Bu işlenmiş gıdalara yönelik hem bilim dünyasından hem de halktan gelen tepkilere karşı, kendisinin de bilimci olmasından dolayı, bunların kötü olmadığı yönünde savunmaya yönelik bir kitap. Bunların toplanma, işlenme, paketleme, depolama ve sevkiyat sürecinin hem bugün hem de yarın avantajlı olduğunu anlatıyor. Kitabı okumaya başladığım anda, öncelikle bir "embedded" *(1) kişiyle karşı karşıyayım düşüncesi ortaya çıkmıştı. İlerleyen sayfalarda bunu bir nebze yıksa da yine de o duygu ağır basıyor.
Bu kitap, Amerikan toplumunda işlenmiş gıdalara yönelik tepkileri gidermek amacıyla "Ya düşündüğünüz gibi değilse?" amacıyla yazılmış. Birileri tarafından dolduruşa gelmeden işlenmiş gıda nedir, ne değildir sorularıyla bu konuyu inceliyor. Kitap, soru ve cevaplar eşliğinde ilerliyor. Fast food tarzı yemek, obezite, tuz, şeker, yağ, kimyasal katkılar, doğal, organik, taze ürünler hakkında bilgiler veriyor.
Taze, doğal, organik, işlenmiş gıda adlarını sürekli duyuyoruz. Peki, doğal, taze ve organik ürünler gerçekten de bu vasfa sahipler mi? Ya da kriter nedir? Şoklama ve ısıtma işlemleriyle raf ömürleri uzatılan sebze ve meyveler de bu kategoriye giriyor mu? Köyden dalından ya da topraktan koparılıp doğrudan pazara sunulan bir ürün ile, çiftçilerden alınıp belirli işlemlerden geçirildikten sonra en uzak mesafeye kadar yollanıp orada satışa sunulan sebze ve meyveler de doğal, taze, organik olabilir mi? Taze, doğal, organik olmasıyla besin değerleri arasında nasıl bir bağ var? Ya da belli işlemlerden geçtikten sonra pazara sunulan ürünler, daha yüksek besin
Açlık KorkusuGıda
Öyle birilerinin anlattığı gibi süslü, uzun, ucu açık, karmaşık cümleler yok. Muğlaklık ve felsefi sözler yerine açık, mert, korkusuz bir şekilde taşı gediğine koyan cümleler var. Koçtürk, 1969 yılı ve öncesinde bunları yazıyor. Lakin yazılanları yaşandığı yerde ya da tarihin tozlu sayfaları arasında bırakmıyoruz. Dün söylenenler bugün de devam ediyor ve bu gidişle yüzlerce yıl devam edecek nitelikte bir şeyler anlatıyor.
Kitaptan çok sayıda alıntı ekledim. Esasında tamamı alıntı eklenecek niteliktedir. Bu doğrultuda dikkatli okunduğunda geçmişteki yaşananlara bakarak, bugüne ve geleceğimizi de sesleniyor. Geçmişten bir ses, bir çığlık, bir haykırış da diyebilirim. Anlatıldığı zamanın içinde yaşananları görmeyip duymayanlarla, onların bugünkü temsilcilerinin yine benzer olayları aynı şekilde kulak tıkamasıyla yaşanan sıkıntılar an be an görülürken, iktidarı elinde tutan güçler, yine göz boyamaya devam ediyor. Bu kitabın içinde anlatılanlara bakıldığında, bu kitabın bir harf, kelime, cümle, paragraf yığını olmadığını da açıkça ortaya çıkıyor.
Açlık Korkusu ne dünün ne de bugünün sorunu. İnsanlık hikayesinin başladığı andan itibaren var olan ve bu gidişle var olmaya devam edecek bir konudur. Osman Nuri Koçtürk, beslenme uzmanıdır. ABD'de bu konuda eğitim aldıktan sonra 1950'lerde Türkiye'ye dönüp onların istemleri doğrultusunda çalışacağı yerde, yanlışlığı görüp buna itiraz ederek sistem dışına itilmiş bir aydındır. Politikacılar ya da politika kurucuların (Bu da Amerikanca bir tabir. Siyasetin doğrudan içinde olmayıp özellikle düşünce kuruluşları üzerinden siyaset yapmayı tanımlamak için kullanılıyor.) insanları ve toplumları savaş, aç, göç vb. çeşitli tehditlerle korkutmasının altında yatan nedenlerini irdeliyor. Amerikan toplumu aç olmadığı halde neden "savaş ve
Dikkati ve gıdayı gözlemleyen karakterin, mutfak sektörüne, gastronomiye katkısı olağanüstü. Nerede veya hangi mevkiyi işi yaparsan yap önemli olan hissettiğini ve doğru bildiğini yapmaktır.
