"İnsanın kendini iyi ifade etmesi esasen karakterinin daha sorunlu veya alışılmadık tarafları karşısında sağlam durma becerisine dayanır. Böyle insanlar güvenlerini kaybetmeden veya kendilerinden nefret etmeden, öfkeleri, cinsellikleri ve revaçta olmayan, tuhaf, demode görüşleri üzerinde kafa yorabilirler. Kendilerini açık seçik ifade edebilirler çünkü kabul görebilecekleri gibi paha biçilmez bir anlayış geliştirebilmişlerdir."
Dedi ki: (69)
(İfâde, birinci derecedir; kavram, ikinci derecedir...Birincisi, ikinci olmadan var olabilir; fakat ikincisi, birinci olmadan var olamaz.Nesirsiz şiir olur, fakat şiirsiz bir nesir olamaz!..)
Sayfa 176 - V. Levha, -Estetik ve Sanat-, İBDA Yayınları.