Sakın Allah'ı zalimlerin yaptıklarından gafil sanma. Onları ancak öyle bir güne bırakıyor ki, o günde gözler (korkudan) bakakalır. / Başlarını dikerek (hesap yerine doğru) koşarlar. Gözleri kendilerine bile dönmez ve yüreklerinin içi bomboş kalmıştır."
Tek tesellim, ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşama düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim?