Kendi mutluluğumu feda ettim, mutluluk ümidimi unuttum. Lakin evlatlarının istikbalini fedaya razı olacak bir anne düsünülebilir mi? Tek ümidi onlarin mutluluğu olup terbiye ve eğitimleriyle övünerek, ancak o şekilde mutlu olmaya ümitli bir anne, onların önünde terbiye ve ahlaklarını bozmaya neden olacak bir örnek bulunmasına nasıl razı olur? Bir oğul ki kendisine yol gösterecek baba, nice rezil ve iğrenç yola sapmıştır. Bir kız ki onu koruyup gözetecek babanın kendisi ne kadar nasihate muhtaçtır.
Sayfa 7 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
Gürültülü müzik, Halley’nin Dördüncü Konçertosu’nun girişiydi. Istıraplı bir zaferle yükseldi, acıyı inkâr ederek uzaklardaki bir amaca yönelmiş ilâhisini seslendirdi. Sonra notalar kesiliverdi. Sanki müziğin üzerine bir avuç çamur ve çakıl fırlatılmış, yuvarlanma ve damlama şıpırtıları başlamıştı. Halley’nin konçertosu, popüler bir şarkıya dönüştürülmüştü. Ezgisi parçalanmış, deliklerine hıçkırıklar dolmuştu. Görkemli neşe ifadesi, kıkırdayan bir gümbürtü hâline gelmişti. Ama ona biçim veren yine de Halley’nin ezgisiydi. Gümbürtüyü taşıyan omurga, o ezgiydi.