s
Simyacı
2 üyeTakip
8/10
2024 4. kitabı
Kalbimizin sesine vermemiz gereken önemin, kendi hayat yolumuzun ne denli biricik olduğunun farkındalığı ile yaşam yolumuzu sürdürmenin, yolun sonunun değil de yolun güzelliğinin farkına varmamız gerektiği bir güzel hatırlatıldı Paulo Coelho aracılığıyla.
Herkesin dilinde "ölmeden önce mutlaka okumanız gereken kitap" olarak yer alan Simyacı'yı gerçekten de mutlaka okumanız gereken bir kitap olduğu düşüncesiyle noktaladım.
Kendinize dair farkındalığınızın tam olması dileğiyle,
Sevgiler. 
1000Kitap 
Simyacı 
Paulo Coelho
1000Kitap Simyacı Paulo Coelho
Simyacı Paulo Coelho
Çoban Santiago'nun kendi hayat deneyimlerini okurken aynı anda kendi hayatlarınızı sorgular durumda buldunuz mu kendinizi ? Bence bir romandan çok kişisel gelişim niteliğinde bir eser çünkü Çobanımız Santiago, kendi “Kişisel Menkıbesi” yolunda karşısına çıkan “Dünyanın en büyük yalanı ne?” ve “Mutluluğunu nasıl kuracaksın?” gibi insanın kendisine sorması gereken soruları kendi içinde cevaplayıp bizlere de ön ayak oluyor.
Kitabın arkasında yazan “Simyacı’yı okumak, herkes daha uykudayken şafak vakti uyanıp güneşin doğuşunu izlemeye benziyor.” cümlesine sonuna kadar katılıyorum çünkü kitap, çoğu insana kendini sorgulama fırsatı yaratmaktadır.
Santiago, yaşadığı topraklardan başka yerleri görmek ve buraları gezmek istiyor. Santiago’nun rahip olmasını isteyen babası oğlunu çok fazla zorlamayarak ona bir miktar para vererek koyun almasını sağlıyor. Simyacı kitabının ilk sayfalarında yaşanan bu olayla Santiago, “Kişisel Menkıbesi” adına ilk adımı atmış oluyor.
Günümüzde toplum baskılarından dolayı çoğumuz bize verilen veya dayatılan seçeneklerden seçim yapıyoruz veya yapmak zorunda oluyoruz. Hayatımızın iplerini elimize alıp kendimizi yönlendirmeliyiz. Toplumda öyle insanlar var ki ipleri eline almayı bırakın, iplerini başkası kontrol ediyor. Hatta o iplerle hayatı elinden alınan bile var. Bunlar gibi olaylarla karşılaştıkça bazılarımız kendi hayatları için şükrediyor bazılarımız da ümitsizliğe kapılıp hayal kurmaktan vazgeçiyor.
Ümitsizliğe kapılıp kendi ipimizi kaçırır veya başkalarının isteği ve yönlendirmesiyle hayatımıza yön verirsek bu hayatın anlam ve mutluluk arayışına anlam vermiş olur muyuz ? Tabiki hayır. Bu nedenle hayallerimiz için mücadele etmeliyiz. İşte Santiago da kimseyi kendi hayatına karışacak veya kendi hayatını nasıl yaşamasıReklam
Hem oldukça ilham verici, hem akıcı, hem de eğlendiren bir kitap. Fakat konuya maalesef katılamıyorum. Ne hayatın bir anlamı var ne de kişisel menkıbelerin bir kıymeti. Bırak bir şey istediğimizde evrenin yardım etmesini, evren köstek olur o şeye. Her şey ne birdir ne tektir. Bir sürü ıvır zıvır saçmalıktan ibarettir hayat.
Basit şeyler, en olağan üstü şeylerdirSimyacı
Endülüs'te (İspanya) koyunlarına çobanlık yapan Santiago, üst üste gördüğü aynı rüya sebebiyle o güne kadar öğrendiği her şeyi borçlu olduğu koyunlarından vazgeçmek zorunda kalarak ucu Mısır Piramitlerine varan bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk Santiago'nun nazarında aslında hepimizin baş rolünü oynadığımız hayatta mutluluğu arama serüvenimizdir.
Yolculuk sırasında karşılaştığı olaylardan ve kişilerden, dünya tarihindeki o büyük rolünü oynamadan sonuca(başarı) ulaşamayacağını öğreniyor. Bir şey daha öğrenir ki, başladığı noktaya geri götürür onu. " Mutluluğun Gizi dünyanın bütün harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan. "
Hepimiz birer yolcu olduğumuz bu hayatta kendi yolumuzu seçer ve bir şeyler öğreniriz. Öğrendiklerimiz bize kendi hazinemizi buldurur / gösterir...
Reklam
Reklam