Müşriklerin işkencelerine dayanamayan Ammâr, bundan kurtulmak için bir defasında onların arzusuna uyarak ilahlarını hayırla anıp Hz. Peygamber'in aleyhinde konuşmak zorunda kalmış, kurtulur kurtulmaz Hz. Peygamber'in yanına giderek başına gelenleri anlatmıştı. O da bu sözleri söylerken kalbinde ne hissettiğini sorunca Ammar kalbinin imanla mutmain olduğunu söylemiş, Hz. Peygamber tekrar kendisine işkence edilmesi halinde yine aynı sözleri söylemesini tavsiye etmişti. "Kalbi imanla dolu olduğu halde zorlanan kimse hariç, inandıktan sonra Allahi inkar eden ve böylece göğsünü küfre açanlara Allah'tan gazap iner ve onlar için büyük bir azap vardır" (Nahl 16/106) mealindeki ayet de bu vesileyle nazil olmuştur.