s
Suskunlar
1 üyeTakip
Her daim konuşabilen insanlar için fazla bir sorun yoktur. Onlar konuşurken zehrini ve acısını akıtır, bir parça bile olsa rahatlatlar. O akıntıda boğulmak susup köşesine çekilenlere kalır.
Kahin, görebilen tek gözuyle aynaya baktı ve uzun boylu, çekik gözlü O adamı gördü. Bunu görmek kendisi gibi
diğerlerinin de içinde yaşadıklanı O dünyadaki asıl hakikati görmek demekti. Gözün görevinin görmek degil hakikati görmek olduğunu söyleyen alim aklına geldi. Hakikati gören gözün başka hiçbir şey görmesine gerek yoktu. Yedikule Kahini'nin yegâne gözüne
de bu şekilde perde indi.
Ama kör olmasına rağmen hiçbir şey görmüyor değildi. Gözlerinin ona gösterdiği yegâne sey, o uçsuz bucaksız karanlıktı.Tıpkı sessizliği dinleyen Eflâtun gibi, kâhin de sustu.
Belkide susmak. gerçeği anlatmanın tek yoluydu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Uslu durursan ve hiç k o n u ş m a z s a n öğretmen sana yıldız verir. Yıldız iyi bir şeydi. Gökyüzünde olurdu. Geceleri parlardı. Çok uzak olduklarını gök bilimi hakkında en küçük bir bilgiye sahip olmadan bile bilirdi insan. İlkokuldan mezun olana kadar onca az cümle kurmamın tek nedeni yıldızlardı."
Pek çok insan canlı değildir, biliyor musunuz? Gerçek anlamda değildirler, demek istiyorum. Bütün hayatları boyunca uykularında yürürler.
