v
Vahşet
5 üyeTakip
Agota Kristofun Kalemiyle Gerçekler!iVahşet
DİKKAT Fazlasıyla acı içerir!..
Unutursunuz. Hayat böyle. Zamanla her şey siliniyor. Anılar köreliyor, acılar diniyor. (syf:214)
Çok tuhaf bir yolculuktu; aşırı akıcı bir kitaptı evet soluksuz okudum evet ama diğer taraftan sanki binlerce kez yaşlandım binlerce hayat yaşadım...
Kitap, bir üçlemenin tek bir çatı altına toplanmasıyla oluşturulmuş ve gerçekten çok iyi düşünülmüş tek seferde okumama rağmen kendimle çok kavga ettim aynı kişiler mi? Neler oluyor? ne okudum ben şimdi gibi bir ton soruyla savaştım.
İlk kitap, savaş yüzünden anneaneleriye yaşamak zorunda kalan ikizlerle başlıyor. Onların kendilerini eğitmesiyle, ayrılmaz bir bütün oluşlarıyla, kendi başlarına ürettikleri çözümlerle, neyin doğru neyin yanlış olduğunu o zor koşullarda akla hayale sığmayacak şekilde öğreniyorlar.
Evet anlatılanlar kan dondurucu, bir insanın başına bu kadarı da gelemez dedirtecek şekilde ama kurgu olduğuna inanmıyorum ve bu yazılanların kurgu olduğunu düşünerek vicdanımı rahatlatamam çünkü gerçek.
Bir şok ile bitirdiğim ilk kitabın ardından gelen ikinci bölüm bende duygularımı kaybettiğim hissine kapıldım. Neler olduğunu idrak etmekte çok zolandım.
Her şey bir kabusmuş ve uyandım desem ne kadar da güzel olurdu demi.
Herkes rahat bir nefes alır ve rahat bir şekilde uyuyabilirdi.. Amaa sevgili Agota o güçlü kalemine daha da yükleniyor ve üçüncü bölüme bomba gibi bir giriş yapıyor..
Kırk yıl düşünsem böyle bir son olacağını tahmin dahi edemezdim. Kim kimdi, kime ne oldu her şeyin daha da çıkmaz sokak olduğu bir yerdeyiz arkadaşlar. Bir ara soy ağacı falan yapmayı düşündüm :) o derece yani..
Kitabı bitirmek kolay kısmıydı.. Peki ya yaşananlar... Onları hazmetmek ne kadar kolay olur inanın bilmiyorum... Son kitapta Klaus yaşadıklarını tarif edecek bir kelime bulamıyor çünkü
VahşetVahşet
Doğrusunu söylemek gerekirse Hoover ve onun kitapları için beklentim sıfırdı, beni etkilemeyeceğini bilmenin eminliğiyle başlamıştım kitaba; yer yer yazarın yeteneğini küçümsemeye varan bu beklentisizliğimin/beklentisizlik hâlimin bir rolü oldu mu emin değilim ama etkilendim. Etkilenmeyi asla beklemiyordum ama başardı, Hoover beni şaşırttı. (Ki dediğim gibi belki de bu düşük beklentiler sayesinde etkilenebildim.)
Beni en çok mutlu eden, heyecanlandıran şey ise yarattığı karakterleri hırpalamaktan bir an bile geri durmamasıydı. Yazar acımasız olmayı başarmıştı. Ama yine de düşünüyorum: Tüm bunlar daha da vahşileştirilebilirdi, kurgu daha vahşi işlenebilirdi. Doğrusunu söylemek gerekirse bunu isterdim de. Daha çok vahşeti kaldırabilecek bir kurgu bu, hatta daha fazla vahşet bu kurgunun "hakkı"ydı.
Son kez şunu söyleyeceğim: Bu yazar kendini aşabilmiş, kendini aşma potansiyeline sahip olduğunu göstermiş. Ve batırmamış
Reklam
Kiminin kocası, kiminin amcası
En sevdikleri yani sözün kısası
Aldılar sıcacık uykularından
Attılar dere yataklarına gece yarısı
Ne kıyanlar bildi ne kıyılanlar
Erkek yasası
Kalk doğur kendini, kadirsin
Kadınsın, kızımsın, annemsin
Ne çok sütün vardı oysa
Dünyayı kin mi emzirsin?
Kız Leyla, ayağa kalk hemen
Kalk çabuk, topla kırıklarını
Kız Leyla, pusuya yat hemen
Bir daha vurmasınlar kız çocuklarını
Kimi yol ağzında damladı bıçaktan
Kimi dostane bir sohbet sırası
Can giderken kul elinden
Yüzümüze tükürdü son nefesi
#177181703
İncelememi Türkçe yazacağım. Kitap Azerbaycan türkçesiyle yazılsa da, yazarı azerbaycanlı olsa da, olaylar tamamen Azerbaycan sınırları dahilinde geçmiş olsa da. Çünkü herkesin bilmesini isterim.
Kitabın sayfa sayısı 74. Pdf olarak okuduğum için. Bir nefese okunacak kitap. Ama benim sağlığımla alakalı, son zamanlar kitapları zamana yayarak okuyorum. Yani yukarıda okuduğum süre sizi yanıltmasın. Bu kitabın kalitesiyle hiç ama hiç alakalı değildir.
Gelelim kitabın ele aldığı konuya.
Ermeni vahşeti!
İşkencenin boyutlarını yalnız bi vahşi bu kadar aşa bilir. Hani 
Çin İşkencesi okuduysanız, şu vahşetin yanında gölgede kalır. Ha ben hep ne derim?"Acı kıyaslanmaz" Ama kitabı okumak için çelikten sinirleriniz olmalı. Bir de düşünün yani bunu yaşadı soydaşlarım. Beni az ama çok azcık sakileğen, şu vahşetin intikamının alınması. Ama gel gelelim ki, o acıyı tatmış olanların yarası hiç bir melhemle sakinleğemez.
Kitabı "okuyun" mu desem, "sakın okumayın"mı desem... Kararsızım. Sinirlerinizden eminseniz, mutlaka okuyun ama.
Yani sonuç; İÇİM YANDI!
Çin İşkencesi okuduysanız, şu vahşetin yanında gölgede kalır. Ha ben hep ne derim?"Acı kıyaslanmaz" Ama kitabı okumak için çelikten sinirleriniz olmalı. Bir de düşünün yani bunu yaşadı soydaşlarım. Beni az ama çok azcık sakileğen, şu vahşetin intikamının alınması. Ama gel gelelim ki, o acıyı tatmış olanların yarası hiç bir melhemle sakinleğemez.
Kitabı "okuyun" mu desem, "sakın okumayın"mı desem... Kararsızım. Sinirlerinizden eminseniz, mutlaka okuyun ama.
Yani sonuç; İÇİM YANDI!