y
Ying ve Yang
0 üyeTakip
Nefret eden, büyüteç adamıdır, birinden nefret ederken, onun yüzeyini, nefret ettiği o başın üzerinde rüzgarın hareket ettirdiği saç telinden, ayak tabanına kadar her şeyini bilir. Bilgi almak istiyorsanız nefret edene başvurun, fakat bilmek istiyorsanız sevene.
Bizim izini sürdüğümüz, Marius’un ise artık aramadığı bilgi nerede? O gizemli ulaşılmaz bilgi? Ben, bu bilginin, insan yüreği hakkında basit ve ölçülü bir bilgi olduğunu ve bu bilginin olmuş, olmakta ve olacak olan her şeyi kapsadığını seziyordum. Çünkü olan, olmuş, olmakta ve olacak olanlar, insan yüreğinin aynasıdır ve insan kalbini bilen, en eskiyi ve en yeniyi bilir, artık o büyücü değil, bir bilendir, bir görendir; gündelik, basit bir söz öyle güçlüdür ki her zaman tüm doğayı açıklamaya yeter. Bunu ben, şimdi karşımda oturan ve bana gülümseyen kadının yüzünü görmeden önce de sezmiştim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yüzünü Sen’e çevirebilen, Sen’in yankısına kulak kabartarak, kendi yankısını duyarak önüne Ben’e ulaşmayı koyan sezinleyen bir bilginin ne kadar güvenli olduğunu kavramıştım ilk kez; kendisinden vazgeçebildiği için insanın aynası olan insanı, doğaya ve onun büyük yansımasına geri dönerek, topraksız bir sonsuzluktan gelse de, varlığının yaratıcı yaratılmışlığı içinde, bizzat kendisi doğa olan insanı...
yücesin hocam_Ying ve Yang
Gücün/İmkanın iki formu vardır. Pozitif güç, bir şeyi yapma gücüdür. Negatif güç ise bunun aksine, hiçbir şey yapmama gücüdür. Nietzsche’nin dilinden konuşacak olursak, hayır diyebilme gücüdür. Fakat bu negatif güç, yalın güçsüzlükten, bir şeyi yapamama güçsüzlüğünden farklılaşır. Güçsüzlük, doğrudan doğruya pozitif gücün zıddıdır. Bir şeye bağlı olduğu ölçüde pozitiftir. Yani bir şey yapabilemez. Negatif güç/imkan bu bir şeyle sınırlanmış pozitiviteyi aşar. Hiçbir şey yapmama imkanıdır. (...) İnsan yalnızca bir şey yapabilme imkanına sahip olsaydı ve bir şey yapmama imkanı olmasaydı sonu ölümcül bir hiperaktiviteye varırdı. İnsan yalnızca bir şeyi düşünme imkanına sahip olsaydı, düşünce karşımızda duran şeylerde dağılır giderdi. Tefekkür mümkün olmazdı zira pozitif güç/imkan, pozitifliğin aşırılığı, yalnızca mütemadiyen ileriyi düşünmeye izin verir.
İnsan, ölüme ne kadar yaklaşırsa, geçmiş yaşamını daha yakınına çeker; anıların ipliği giderek kısalır, giderek birbirine karışır, karmakarışık bir şimdiki zaman olur.
“Işığın olduğu yerde gölgenin de olması gerekir. Gölgenin olduğu yerde ise ışık mutlaka olur. Işık olmadan gölge olmaz, gölgesi olmayan ışık da olmaz."
