Gürkan Garipoğlu
@korgetix
Gücün en üstün biçimi ustalıktır.İnsan ve Hayat
Kesinlikle okunması gereken bir kitap. Önemli başarılar elde etmiş kişilerin ustalaşırken neler yaptıklarından, neler düşündüklerinden, hangi zorluklardan geçtiklerinden, sahip oldukları şartlardan, yaşadıkları zorluklardan bahsediyor ve onlardan bahsederken bize de yol gösteriyor. Bu kitabın bir başucu kitabı olduğunu düşünüyorum. Notlar alarak, özümseyerek, çıkarımlar yaparak tekrar tekrar okunması gerekiyor.
Bir kendini buluş hikayesi...
Kitabı tek solukta okudum. Akıcı bir kitaptı. Durgun, sakin, okurken sizi öyle dolu dolu heyecanlandırmıyor. Gayet sakin okuyorsunuz. Yani hiç zorluk çekmeyeceksiniz okurken :) Güzel miydi diye soracak olursanız; bence güzeldi. Ama gel gelelim asıl soruya; ne kadar güzeldi ? E tabi bize sadece güzel olduğunu bilmek yetmiyor. Ne kadar güzel olduğunu da bilmek istiyoruz. 10 üzerinden 7 verdim. Ama o 6'yı biraz geçtiği için 7'ye yuvarlanan bir puandı. Çok müthiş bir kitap demiyorum. Sadece okuduktan sonra sizi mutsuz etmeyecek bir kitap. Benim elimdeki 143. Baskı... Kitap aslında biraz da popüler kültürün reklamcılığı sayesinde sükse yapmış kitaplar arasında sayılabilir. E tabi bir de Takkeci İbrahim Efendi ile ilgili olan bağlantıları yüzünden benden o puanı alabildi. Elbette kitabı o konudan ayrı tutup değerlendirmek gerek. Ama insanın aklına gelen o benzerlik kafada soru işaretlerinin belirmesine neden oluyor ve bu da ister istemez puana etki ediyor. Sonuç olarak Simyacı; "muhakkak okunmalı" kitaplar arasına girmez ama aklınızda, damağınızda güzel bir tat bırakabilecek, okuduktan sonra sizi pişman etmeyecek, size hayatınızla ilgili bazı sorular sordurabilecek, belki bazı kısımlarında da içsel sorgulamalara sebebiyet verdirebilecek bir kitap diyebiliriz.
Keyifli Okumalar Efendim :)
Beyin!
Yaklaşık 1,5 kg ağırlığında, evrende keşfedilegelmiş en karmaşık malzeme. Nöron ve Gliya adı verilen yüz milyarlarca hücreden oluşmuştur...
Bu bile kitabı okumak için çok iyi bir sebep değil mi sizce de ? Düşünsenize kafamızın içinde milyarlarca nöron var. Ve bizi biz yapan aslında onların ta kendileri. Belki de onları o yapan biziz. Yani aslında beden onların, düşünceler onların, suçlar, sevgiler her şey onların biz sadece taşıyıcıyız. Çok karmaşık gerçekten... Öylesine karmaşığız, öylesine çözüldük sanıyoruz ama öylesine çözülmemiş o kadar sırra sahibiz ki...
Gerçekten çok severek okuyacağınız bir kitap olacağına eminim. Kitabı okuyacak arkadaşlara şimdiden keyifli dakikalar diliyorum. David Eagleman kitabın sonunda teşekkür kısmında der ki; bu kitap ise birkaç yıllık süre içinde, hepsinin adı David Eagleman olan ama her geçen saat az çok değişen farklı kişi tarafından kaleme alındı. Bakalım siz bitirdiğinizde kaç kişi ile okumuş olacaksınız.
2+2=5Edebiyat
Kitap bence yer yer akıcı, yer yer durağan olabilecek türden bir kitaptı. Ama genel itibariyle akıcı diyebilirim. Tabiki de emeğe sonsuz saygı duyuyorum. Hatta bunları yazarken bile n'apıyorsun oğlum sen ? Senin ne haddine derken bile bulabiliyorum kendimi. Ama içimden geçenleri de söylemeden edemeyeceğim. Öncelikle yazar gerçekten mükemmel bir eser, mükemmel bir kurgu çıkarmış ortaya. Adı üstünde zaten ütopya; gerçekleşmesi olanaksız. Ama gel gör ki yazarımız bize o anları gayet başarılı bir şekilde yaşattı. Oluşturduğu ütopya ile totaliter yapının sizi tamamiyle nasıl ele geçireceğini, düşüncelerinize varana kadar ki 1984'te en önemli olan şey düşüncedir. Sizin benliğinize hükmedip geçmişinize, geleceğinize nasıl yön verebileceğini gösterdi. Hatırladığınız şeylerin aslında gerçek olamayacağını. Gerçek olsalar bile onlar istemedikçe hatırlayamayacağınızı ve bazen 2+2=4 değil de 2+2=5 olabileceğini gösterdi. Ve bunu çok güzel bir dil kullanarak başardı. Kitabın ilahi bakış açısıyla anlatılması da benim için önemliydi çünkü hem ana karakterimizi hem de yanındaki karakterleri tanıyabilmemizi ve onları anlayabilmemizi sağladı. Neyse lafı daha fazla uzatmadan bu güzel eser için yazara teşekkürü bir borç bilirim. Üstelik bu kitabı yazarken ölüm döşeğinde olduğunu öğrendiğim için de ayrıca saygı duydum. Güzel kitaptı vesselam. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim efendim.
Stefan Zweig... Bu adam beni git gide daha da çok meraklandırıyor. Hangi kitabını bitirsem diğer kitabını okumak için sabırsızlanıyorum. Kalemini yorumlayacak gücü dahi bulamıyorum kendimde. Bu ne güzel bir anlatış. Bu ne güzel bir dokunuş. Bir lahza, sadece bir saniyelik hatta belkide bir saniyeden bile daha da az bir lahzada yaşanan duyguları mânâ bakımından bu kadar derinlemesine, betimleme bakımından ise bu kadar anlaşılır, bu kadar ustalıkla anlatabilmek... Yeni kitaplarda sohbet etmek dileğiyle Zweig :)
