Bu isimlerle bağlantılı olan, tanıdığım bütün bu insanlar nereye gitti de ben bu kapıların hiçbirinde onları artık bulamıyorum? diye sormuş kendi kendine, diyor Oehler. Haftalarca ve aylarca bu soruyu sormuş. Aylarca ve hep aynı soruyu soruyoruz, diyor, kendimize ve başkalarına, ama en çok da kendimize ve bu soruyu yanıtlayamadığımız için, en uzun zaman içinde de, yıllarca da, çünkü hangi aynı soru olursa olsun yanıtlanması mümkün olmadığı için, diyor Oehler, başka bir soru, yeni bir soru, belki de daha önce bir kez sorduğumuz bir soruyu tekrar soruyoruz ve bütün yaşam boyunca böyle sürüp gidiyor, kafa artık bunu kaldıramayıncaya kadar. Bütün bu insanlar, dostlar, akrabalar, düşmanlar nereye gittiler? diye sormuş ve ardı ardına bu isimleri aramış, gece de bu isimleri sormak onda hiç huzur bırakmamış.