Sabahın parlak
ve kurak ışığında yürüyorum… Açık pencerelerden kuyruklu piyanonun sesini duyuyorum.. Bahçede durup dinliyorum.
Sesin berraklıpu bana geeide bıraktığımız her şeyden, evimizden, 𝓉ℯ𝓀𝓇𝒶𝓇𝚤 𝓇𝓊𝒽𝓊𝓂𝒶 𝒷𝒾𝓇 𝓃ℯ𝓋𝒾 𝓏𝒾𝓃𝒸𝒾𝓇 𝓋𝓊𝓇𝓂𝓊𝓈̧ 𝑔𝓊̈𝓃𝓁ℯ𝓇𝒹ℯ𝓃 daha gerçek geliyor.
……../ Sanki evde ki hayat taklitmiş, gerçek hayat ise …………. 𝒟𝓊̈𝓃𝓎𝒶𝓃𝚤𝓃 𝒷𝒾𝓇 𝓎ℯ𝓇𝓁ℯℯ𝒾𝓃𝒹ℯ 𝒹ℴ𝓁𝒶𝓈̧𝚤𝓊ℴ𝓇𝓂𝓊𝓈̧ 𝑔𝒾𝒷𝒾...
"Birlikte ne kadar iyi olduğumuzu görüyor musun Olivia? Dünyalara sahip olabilirdik ama sen bunu mahvettin. Sana istediğin her şeyi verecektim. Şimdi geri almam gerekiyor. Neredeyse hepinize sahibim.
Aklın bende.
Vücudun bende.
Ruhun bende. Sana aşıladığım korku, bana karşı geldiğinde verdiğim acı.
Siyah bir kalbin var, küçük kardeşim ama yakında onu da sahipleneceğim"