İnsan hiçbir şeylere aldırmamaya bir başladı mı. Ne kendi durumun,ne de bütün durumları,üstünde durulmaya değer bulmadı mı? Bu bir kış uykusudur ki hiçbir yaz sökmez.
Adam kapıyı yumrukluyordu,düzenini bozan kapıyı yumrukluyordu. Sabah,kilise,kaz kızartması,elma pastası,karısının koynu düzeninin kopan son halkasını kesip atan kapıyı,yumrukluyordu.
Gene de hayat hep büyülü,saygın,coşturucu olacak. Düşlere erişmeniz olanaksız olabilir. Umutlar sona erebilir. Onların yerine,neden direnme,karşı koyma,bir tür başkaldırı olmasın!