Arkadaşlar linçlenmeyeceksem bir şey söylemek istiyorum. Dorian Gray’in Portresi’ni okuduktan sonra bu kitap bana çocuk kitabı gibi geldi. Bunu düşünen bir ben olamam, değil mi?
Dingin gökyüzünün altında, bu mezarların yanında biraz oyalandım. Fundalıklar ve sümbüller arasında uçuşan pervaneleri izledim, otları hışırdatan hafif rüzgârı dinledim ve insan, bu dingin toprağın altında uyuyanların nasıl olur da huzursuz bir uyku içinde olduklarını düşünebilir, diye şaştım.