Yaş popülasyonu fark etmeksizin herkese tavsiye ettiğim bir kitap. Bu kitabı ilk okuduğumda 12, ikinci okuyuşumda 19 ve en son okuduğumda 26 yaşındaydım. Bir çocuk, bir ergen ve bir yetişkin olarak her seferinde bana farklı duyguları tattırdı, düşünce denizlerine daldırdı
Bu kitaba başlamadan önce hiçbir tereddütüm yoktu lakin ilk bölümde Meryem karakterinin başına gelen acıklı öyküyü fark ettiğimde kitaba devam edemeyeceğimi düşündüm. Bu tabi ki yazarla alakalı bir durum değil. Şöyle üzücü bir durum var, kitap 2002 yılında basılmış olmasına rağmen, o günlerde de günümüzde de bu tarz olaylar ne yazık ki birçok kişinin başına geliyor. Sadece naçizane şunu belirtmek isterim, kitabı okuduğum süre boyunca günlük bir gazetedeki haberleri okuyormuşum gibi hissettim. Yazarımız etkili kalemiyle okuyucuyu hikayeye bağlıyor. Livaneli her zaman eserlerini okutmayı başarıyor
Severek ve çok etkilenerek okuduğum bir kitap. Bazı alıntıları paylaştım ancak “On Yedinci Bölüm” benim için ayrı ve oradan hangi bir satırı paylaşacağıma karar veremedim, direkt bu şekilde belirtmek istedim ✨
…yalnızca bir alışkanlık; kötü bir alışkanlık. Yine de insan kaybettiğinde en kötü alışkanlıklarını bile özlüyor; hatta en çok onları özlüyor. Alışkanlıklar insanın benliğinin ayrılmaz parçası.