Bu bir inceleme değildir.
Bu kitap fazlaca sorguladığım bu günlerde beni yoğun bir şekilde etkiledi. Yaşamından, durağanlıktan, sakinlikten, bir yola çıkmak isteyip de nasıl başlayacağını bilemeyen halinden memnun olmayan birisi olarak bu kitabın benim gibilere iyi geleceğini düşünüyorum çünkü bana öyle oldu. Kunduracı Kerim, kitapta kendimle en çok özdeşleştirdiğim kişi oldu. Hikayenin akışıyla ilgili söylenebilecek çok şey var ama düşüncelerimi yazıya dökemediğim için yazamayacağım. Kısaca kitabın bende açığa çıkardığı duygu, umut oldu. Gelecekte; ihtiyarlığında pişman olmayan biri olarak var olabileceğime dair umut. Çünkü mazi hep kalıyor. Kitaptan "Sefer de içimizde, tahammül de" cümlesini hep hatırımda kalmasını istediğim bir yol arkadaşı olarak yanıma alacağım.