Her gece tutuşan gönül kandilim
Seherimde devrildi tutuştu yüreğim
Mehtap seferde yansırken gönül minareme
Depremsiz devrildi musallasız mezarıma
Umutlarım dünlere ve yarınlara emanet iken
En aydınlık kabusum en sisli düşümde
Duruyorum, nurum ben ve binbir perdemle
Kayıp ve unutulmuş, milyonuncu kervanımda
Bir kasım sonu mudur hatırlamam
Vuslat kapısında minaremi dikiyorum
Perdelerim aşkımla yanıp tutuşuyor izliyorum
Kimisine divane kimisine leylayım
Anlamıyorum ben neden yanamıyorum
Külleri ruhuma uğramadan savruluyor
İzliyorum.
Bekliyorum.