Kukla Pinokyo...
Sevgili okurlar, sevgili yazarlar, sevgili Romalılar...
Dünya çocuk edebiyatının ilk örneklerinden olan ve tüm dünyada çocuk kitabı denince akla ilk gelen bu eserde, Pinokyo isimli bir kuklanın çocuk olma hayaliyle yaşadığı maceralar anlatılıyor.
Dikkat spoiler içerir!
Pinokyo karakteri üzerinden; yaramazlık yapan, tembellik eden, yalan söyleyen, okuldan kaçan çocukların şiddet veya ölüm tehdidiyle yola gelebileceği öngörüsü ile yazılmış. Bu kitabın çocuklara göre olup olmadığı konusunda tereddütlerim hasıl olmuştur. Bir yerde Pinokyo'yu asıyorlar, başka bir yerde Pinokyo'nun vücuduna ağır bir taş bağlayıp boğulması için denize atıyorlar. Pedagojik açıdan bu kitabın değerlendirmesini uzmanlarına bırakıyorum.
İyi okumalar diliyorum.
Korkuyu Beklerken - Oğuz Atay
Ülkemizde en çok yarım bırakılan kitabın yazarı Oğuz Atay'dan Korkuyu Beklerken'i okumuş muydunuz?
Bir tanesi kitaba ismini veren Korkuyu Beklerken olmak üzere toplam 8 hikayeden oluşan bir kitap. Her hikayesinde kendinize bir şey çıkaracağınız okuması keyifli bir kitaptı.
İçlerinden beni en çok etkileyen Beyaz Mantolu Adam ve Korkuyu Beklerken oldu. Beyaz Mantolu Adam'da kendisini kukla gibi hayatın rüzgarına bırakmış bir adamın hikayesini okurken Korkuyu Beklerken'de yazılan bir mektup üzerine hayatının yönetimini kendini ellerinden kayıp şahsi sorgulamalar yapan bir hale dönüşüyor.
Beni en çok etkileyen hikayeler bunlardı. Sizinkiler hangisi idi? En severek okuduğunuz Oğuz Atay kitabı nedir?
Reklam
Fena Değil
Gece sapığından sonra bu kitabı okurken son bölümlere kadar beklentimi karşılayamayacağını düşündüm. Gece sapığı bi hayli yükselmişti çünkü beklentimi. Okurken kitap genelinde insan cesetinden yapilan kukla heykellerle ilgili betimlemelere abartılı derecede fazla yer verdiklerini düşündüm ve okurken sıkıldım. Zaten betimlemelerdense hız ve aksiyondan hoslanirim:) her neyse. Son bölümlerde artık tüm taşlar yerine oturunca ve katil hic şüphe duymadığım biri çıkınca kitaptan aldığım keyif on misli artti ve chris carter yine yapmış yapacağını dedim.
İlk Stephen King kitabım ve King'in de yazdığı ilk kitap.Paranormal
NE OKUDUM BEN?
Spoiler!!!
Kitabın başlangıç sayfaları özellikle ilk 50 sayfası aşırı sıkıcıydı.Bilirsiniz,Tess Geritsen direkt olayın içine bırakıyor sizi fakat Stephen King öyle yapmıyormuş.Bir korku kitabı değilde polis raporları okuyormuşum gibi hissettim.Polis demişken bu kitaptaki polislerin rolü hikayede sönüktü ve hiçbir olayı da çözemediler.Carrie'nin annesi ve okuldaki herkesin çok yanlış davrandığını düşünüyorum.Çığlığı basacaktım sinirden.Neyse ki Sue akıllı bir kızdı her ne kadar yanlış yapsa da... Neyse Billy ve Chris kadar budala insan görmedim.Bu arkadaşlar sayesinde kitap son 70 saydasında aşırı sardı.Öncelikle Billy tam bir psikopat neler neler dedi okurken "Psikoloğa git.Parası ne kadarsa öderim." dedim.Masumlar hariç herkes bu sonu hak etmişti.Tommy kim vurduya gitti fakat zaten yaşasaydı ya Sue'yi ya da Carrie'yi çok feci üzecekti.Evet Sue yine üzüldü ama ölüm insanı teselli eder.Bir noktada işleri kadere bırakırsın. O kadar insan tanıdım ki isimleri bulan Stephen King'i tebrik ediyorum.Hiçbiri kukla gibi değildi, yaşayan ve kendi kararlarını veren karakterler gibilerdi.Sonuç olarak kitabın ilk başlarındaki aşırı bilgilerden sıkıldığımdan ve korku kitabı yerine polisiye okuyormuşum gibi hissettiğimden 8 puan veriyorum.Yine de elinizde varsa şans vermenizi öneririm uzun süre unutamam.
Son sahne yüzünden ikinci Carrie White vakası geliyormuş gibi hissettim. 
Göz 
Stephen King
Göz Stephen King
Carlo Collodi (asıl adı Carlo Lorenzini, 1826-1890), İtalyan bir yazardır. Çocuk kitapları yazmaya başlamadan önce gazetecilik, mizah ve siyasi yazılarla uğraşmıştır. Pinokyo, onun en ünlü eseridir ve İtalya’da çocuk edebiyatına büyük katkı sağlamıştır.
Hikâye ilk olarak 1881-1883 yılları arasında Giornale per i bambini (Çocuklar İçin Gazete) adlı dergide tefrika (bölüm bölüm) olarak yayımlandı.
1883’te kitap olarak basıldı.
İlk baskıda Enrico Mazzanti’nin çizimleri yer aldı.
Toskana’da yaşayan yaşlı ve yoksul marangoz Geppetto, sihirli bir odun parçasından (Kiraz Usta’dan aldığı) bir kukla yapar ve ona Pinokyo adını verir. Kukla hemen canlanır ve yaramaz, asi bir karaktere sahiptir.Pinokyo’nun tek büyük hayali gerçek bir çocuk olmaktır. Bunun için Mavi Peri (Blue Fairy) ona yardımcı olur. Ancak Pinokyo tembellik, yalan söyleme, okulu asma gibi kötü alışkanlıkları yüzünden başını sürekli derde sokar:Burnu yalan söylediğinde uzar.
Tilki ve Kedi gibi kötü karakterlerle tanışır.
Eğlence Adası’na gider (burada çocuklar eşek olur).
Babası Geppetto’yu balinanın karnında bulur.
Birçok macera, tehlike ve dersle dolu bir yolculuk yaşar.
Hikâye, dürüstlük, çalışkanlık, sorumluluk, sevgi ve pişmanlık gibi ahlaki dersler verir. Orijinal versiyon Disney uyarlamasından daha karanlık ve satiriktir (örneğin ilk tefrikada Pinokyo ölebilirdi, okurlar tepki gösterince yazar devam ettirmiştir).
Önemli Unsurlar ve Mirası
Kitap 260’tan fazla dile çevrilmiş ve milyonlarca satmıştır.
En ünlü uyarlaması 1940 Disney animasyon filmidir (ama orijinal kitaptan daha yumuşak ve duygusaldır).
Konuşan Cırcır Böceği, Mavi Peri, Tilki ve Kedi gibi karakterler kült olmuştur.
Çocuklara hem eğlenceli bir macera sunar hem de eğitimsel mesajlar verir.
Hem çocuklara hem yetişkinlere hitap eden, zamansız
Boşa Geçen Yüzyıllar
Bu yazarın daha önce iki kitabını(İnsanlar- Gece Yarısı Kütüphanesi) daha okumuştum. Hep farklı sıra dışı konuları oluyor. En sevdiğim şimdilik İnsalar kitabı. Bu da ilginç bir kurgu düşündürücü çok yanı var yine de boşa geçen zaman fazla hızlı ve zamandan zamana geçişler biraz nasıl desem yersiz geldi bana. Tam bir olayın ortasında öyle bir zaman atlaması yapıyor ve anıyı öyle uzun anlatıyor ki geri geldiğinde hop neredeydi bu ne yapıyordu oluyorsun. Ahmet Ümit in Kukla kitabında da böyleydi sorguda adam anıya giriyor ve o kadar uzun oluyor ki sorguya geri dönüp ne diyorsunuz dendiğinde hönk ne neredeydi be bu diyor insan. 2 ayda zor okumuştum . İçim şişmişti boşa geçen zaman ve uzun anılara dalmalardan. Yorucu ve sıkıcı oluyor bu kısım benim için en azından. Bu kitapta kitabın bu geçişleri hariç konusu ilgi çekici tabiki The Man from Earth filmindeki konuyla benzer. O filmin özellikle ilkini kesinlikle tavsiye ederim bu arada. Bu kitaptaki karakter Tom un uzun hayat serüveninde yaşadıkları düşündükleri falan ilgi çekici olsa da bir insan yarım milyon yılı nasıl bu kadar depresif başkalarını geçtim kendine bile hayrı olmadan geçirebilir hayretlik verici bir durum bence Garip yani aklı başında bir tane işe yarar uzun ömürlü biri olaydı bari ama yokneredeyse çoğu ömrünün ilk 50 yıl sonrasını depresyon içinde savrularak geçirmiş ya da garip fantazilerle ve alkol uyuşturucu falan şaka gibi. Omai denen adam bir şeyler denemiş gerisi insanlığa sıfır katkı kendilerine de. Paranoya ile geçmiş yüzyıllar düşünün gerçekten korkunç okuduğuma memnunum lakin tekrar okumak isteyeceğim bir kurgu değil. Karakterler de benim için akılda kalıcı hiç değil. Bunun yerine okuduğum diğer iki kitabını tavsiye ederim. (insanlar - Gece Yarısı Kütüphanesi)
Reklam
Reklam