Bu kitap ile bir arkadaşımın hediye etmesi sebebiyle tanıştım. Nasıl söylesem bilemiyorum. Bir kitap okudum ve hayatım değişti derler ya... İşte bu kitap o kitap değil arkadaşlar. Hediye eden arkadaşıma sordum neden bu kitabı seçtin diye. Çünkü yakın çevrem şunu bilir ki ben kafa dağıtmak için Proust okuyan biriyim. Meğer garibim yemek tarifi kitabı zannetmiş. Ona şunu söyledim: Bir kitap alırken sadece ismine odaklanmamalısın.Dont take this personel, this is my famous word and a friendly advice to you, i sad.
Teşekkürler.
Reklam
Öncelike şunu söylemeliyim ki: Wow, what an amazing story...
Kitabın ilk yarısında çıkmak zorynda kaldım. Çünkü yer yer çok sıkıcıydı. Özellikle dev yapıların tesisat sistemlerini kurarken yüksek derecedeki ateşten nasıl faydalanıldığnı anlatırken, what the hell am i doing here oldum.
Velhasıl odun kömür soba ateş mangal seven biriyseniz ve beklentiniz bu yöndeyse bu kitabı önermem. Çünkü ben daha iyi nasıl mangal yaparım bunun peşindeydim.
Hep söylediğim bir laf vardır, kitabın sadece adına odaklanmamalıyız.
Teşekkürler.
Hüsran...
İçinde dünyanın farklı köşelerinden en özel elmalı turta tariflerini bulacağımı umarak aldığım bir kitaptı. Gerçekten beklentimi karşılamadı. Yarısında bıraktım. 248.sayfasında yani.
Size tavsiyem kitap alırken sadece ismine bakmayın.
Kimisi Atatürk hakkında okuduğum en kapsamlı eserdi demiş, kimisi bildiklerinizi hedef tahtası yapın sonra iki dart alın fırlatın gitsin gibisinden bir takım benzetmelerle kitabı övmüş, nasıl övmüştü tam hatırlayamıyorum, arayıp bulmaya zahmet etmeye de değmeyeceğini düşünüyorum. İncelemelerde genel olarak şöyle bir tavır göze çarpıyor: Kitabı övmeliyim, en önce ben öveceğim, ya şimdi ne desem de farklı övsem, iki yol varam da övem gelem vs.
Arkadaşlar okuduğunuz en kapsamlı Atatürk biyografisi buysa ya kapsam kelimesinin manasını bilmiyorsunuzdur ya da başka Atatürk biyografisi okumamışsınızdır. Yahu adam genel olarak bir portre çizmiş eyvallah, fakat gelişen olayları, dönemin şartlarını kendince yorumlamaktan fazlasını yapmamış. Eğer beklentiniz olaylara bir de İlber Ortaylı gözüyle bakayım ufkum açılsın ise tatmin olursunuz. Yok ben Atatürk'ün hayatını öğreneyim diyorsanız daha öğretici biyografiler mevcut, bu kitabı bu maksat için tavsiye etmem.
İncelemeler içinde kıymetli bulduğum bir tanesi var ki değinmeden geçemeyeceğim: Murat Ç. kullanıcı isimli beyefendinin incelemesi. Şahsi kanaatimce gayet yerinde şeyler yazmış, kitabın değerini çok güzel takdir etmiş.
Velhasıl okuyun tabi ama ayarsızca övmeyin. Başka kitaplar okuyup üstüne bunu okuyun.
Bence.
Kitap seçerken en önem verdiğim husus kitabın bana ne katacağına dair beklentimdir. Mesela bir tarihi roman okuyup oradan tarih öğrenmeyi beklemem abes olur,bir soru bankasını elime alıp edebi haz peşine düşmem de saçma olur ya da arka kapağındaki "muhteşem bir başyapıt, inanılmaz bir taşyapıt, böyle bir şey piyasada yok, gel vatandaş gell ! " tadında tanıtım cümlelerine kanıp tercih yapmam da saçma olur. Bu sebeple yazarın meseleleri ele alış biçimini, üslubunu, anlatmayı seçtiği konuyu, dünya görüşünü vb. durumları kısaca bir değerlendirip kitap seçimine bu şekilde yaklaşırsak, kitaptan beklentimiz de bu şekilde gelişir ve hayatlarımıza daha mutlu bir şekilde devam ederiz. Yazarın üslubu tabiri caizse biraz uçarı olduğu için, üç beş sayfa okuduktan sonra "yahu bu ne saçmalıyor" diye kitabı bir kenara atanlar olabilir. Bu yüzden böyle bir giriş yapmayı tercih ettim. Her tarz herkese hitap etmeyebilir.
Kitaba gelecek olursak, kitap Jonah adlı arkadaşın, mühim Amerikalıların, ilk atom bombasının Hiroşima'ya atıldığı gün ne yaptıklarını anlatacağı bir kitap yazma serüveniyle başlıyor.
Hikayeye genel olarak baktığımızda, bilimin ve dinin iki temel mesele olarak ele alındığını görüyoruz.
Birinci temayı bilimin kötüye kullanıldığında insanlık için ne kadar feci sonuçlara yol açtığını işleyerek anlatıyor. Örneğin Amerikan askerlerinin zorlu doğa şartlarını, çamuru, bataklığı zorlanmadan aşabilmeleri için geliştirilen Buz-9 adlı maddenin, hikayenin ilerleyen kısımlarında insanlığın felaketine yol açtığı görülüyor. Atom bombasını yapan bilim adamının, evde kendisine yemek getiren karısına bahşiş verecek derecede ruhsuz, duygusuz birisi olarak anlatılması da, bence onun yaptığı işe ahlaki boyutunu düşünmeden kendini adamasının bir eleştirisidir. Hikayede buna benzer birçok
Reklam