Adalar hep yalnızdırlar. Tek başına ve denizin ortasında... Hiçbir yere kıpırdamazlar ama insanlar - eğer isterlerse- ona ulaşır... Onu severler ya da sevmezler... Bir daha gelir ya da gelmezler. Ada ise hep durur. Kimse gitti ya da geldi diye yıkılmaz... Belki de böyle olmak gerek hayatta.
...işinize son veriyorum", dese, hiç şaşırmam."Sağ olun," derim,"Viyana'ya gidebilmem için acilen gerekiyordu bu.""Eh ," der müdür, "şimdi tekrar gözüme girdiniz, sizi çıkarmaktan vazgeçtim. ""Ah" derim,"demek ki yine gidemiyorum.""Yoo, gidersiniz,"der müdür, "çünkü şimdi yine sizden memnun değilim ve işinize son veriyorum."