Çocuk küçüktür, ama büyük adam onun içindedir; beyin daracıktır, ama düşünceyi içine alır; göz bir noktadan öte bir şey değildir, ama fersah fersah uzamları kucaklar.
Adalar hep yalnızdırlar. Tek başına ve denizin ortasında... Hiçbir yere kıpırdamazlar ama insanlar - eğer isterlerse- ona ulaşır... Onu severler ya da sevmezler... Bir daha gelir ya da gelmezler. Ada ise hep durur. Kimse gitti ya da geldi diye yıkılmaz... Belki de böyle olmak gerek hayatta.