Bizim gördüğümüz çok uzaklarda ölü bir yıldızın yaydığı ışıktır.
Tamamen SPOİLER!
Ben genelde bana hissettirdikleri hakkında konuşmayı seviyorum, eğer katılmıyorsanız bile lütfen kibar olun!
Sanırım bu kitap hakkında diyebileceğim ilk şey kendime sorduğum; ''Neden? '' sorusu olurdu.
Direkt kitabın ortasından bir giriş yapacağım fakat kendime şu soruyu sormadan edemiyorum. ''Bunny'nin ölümünü onlarla beraber normal karşılarken, tüm bunlara yol çizmiş Henry'nin ölümü ile zihnime yayılan künt şokun ardından gelen '' neden ? '' sorusuydu.
Az çok birilerinin Bunny'nin ölümünden sonra intihar girişiminde bulunacağını tahmin ediyordum. Hatta Henry'nin bunu çok daha önceden deneyeceğini bile düşünmüştüm ama Henry'nin karakteri bu tarz durumlarda tamamen soyutsallaşıyordu. Bu demek istediğim şey yazarla alakalı bir problem değil, aksine, Henry gerçekten; Kitabın en başında bahsettikleri durumlardan birini, Vahşet içerisinde değil ama; yaşıyor ve benliğinden ayrılıyordu gibi hissettirdi. Tehlikeli veya rahatsız edici bir şey olduğunda Henry tamamen insaniliğinden ayrılıyor ve mantığının ötesinde duygusuz bir ihtiyatla, yolunun önünde duran her ne ise onu tamamen kestirip atarak ilerlediğini görüyor, hissediyordunuz. Bu yüzden bir süre hiçbir şey yapmadı belki de sanırım.
Karakterlerimizin -bence- akıl sağlıklarının çokta iyi olan karakterler olduğunu söyleyemeyeceğim. Öğretmen Julian'ın onların bu hastalıklı hallerini, tanrısal bir yol olarak görüp yüceltmeye çalıştığını bile düşünüyorum.
Richard'ın Bunny'i başlarda severken daha sonrasında Bunny bir kişilik kırılması yaşayıp - Henry'nin onu öldüreceğini sandığında yaşadığı kişilik kırılması- diğerlerinin çirkin yanlarıyla şaka yapmaya başladığında -özellikle konu sevdiği kız olunca- tüm bu iğnelemeleri bizim gözümüzde yalan olarak tutmaya çalışması onun girdiği onay arayışı
7/10
Çok niş bir konu, kesinlikle sadece bu konu hakkında çalışma yapanların ilgisini çekebilir. Muazzam bir kaynakça kullanımı mevcut, geniş kapsamlı veriler ve karşılaştırmaları bulabilirsiniz.
Reklam
siyam 1Roman
Siyam 1'i bitirmiş olarak. İlk sayfalarda çok fazla betimle olduğu için, kısa bir ara vermiştim. Ancak daha sonra başladım ve başladığım için mutluyum. Karaca ve Kunt arasındaki ilişki o kadar çok iyiydi ki. Dönüp arkama baktığımda 'İyi ki okumuşum.' diyorum. Ve kitabı aldığım için de kendimi şanslı hissediyorum.
Yazılmış en iyi türk serisi. Nokta.
Bu nasıl bir seri, bunlar nasıl karakterler, bu nasıl bir olay örgüsü ne bu ne ne. Her sayfada kalbim karaca için paramparça oldu. Kunt desen ayılıp bayılarak okudum yan karakterler ailem gibi hissettirdi çok bambaşka bir kitaptı ta ki o sona kadar…
Ah be kunt gözümden öyle bir düştün ki yan karakterler de dahil yerin dibinde herkes benim için. şuan şaşırtıcı bir şekilde sadece esvedi seviyorum. Kunt seni çok sevdim ama umarım karaca hiçbirinizi affetmez. Ben affetmezdim çünkü. Son kitaba hazır mıyım bilmiyorum.
Bu kitap uzun zamandır okuma listemdeydi. Hep de maneviyatımı artırsın diye Ramazanda okumayı çok istiyordum, güzel denk geldi :)
İmam Gazali'ye dili ağır olabilir diye belki biraz ön yargılı yaklaşmış olabilirim ama eser çok akıcı... Künt bir eser olması ve içerdiği konuların öneminden sindire sindire okumakta fayda var. Ben günlere bölerek biraz uzun bir zamana yaydım. Yazarın kalemini çok sevdiğimi söyleyebilirim ayrıca düşündüğüm gibi zorlamadı.
Bu kitap hayatımızı, günlük yaşantımızı ve en önemlisi dinimizi ilgilendiren konularda altın değerinde bilgiler içermektedir. Gıybet, komşu hakkı, sadaka, yetim hakkı, namaz, mübarek üç aylar, kabir azabı, cennet, cehennem, helal, haram, faiz ve daha sayamayacağım sayısız konuda dolu dolu bilgiler içermekte.
Konu başlıkları ve içerik olarak 800 sayfa boyunca hayatlarımıza dokunmaya çalışmış sayın Gazali. Konuları ele alırken kuran ayetleri ve hadislerle desteklemiş. Bu konuda uzman hocalarım daha iyi bilir ama sadece hadislerle desteklenen birkaç konu şüpheye düşürebilir.
En ilginç bulduğum nokta ise cennet ve cehennemle ilgili bu zamana kadar okumadığım bilgiler oldu. Daha doğrusu ben bu kadar detay bilmiyormuşum hayreti oldu. Bir küçük de eleştirim olacak, hadisler ve bazı ifadeler benzer konu başlıklarının altında tekrara düşülmüş ayetler ve hadisler tekrarlanmış, buna dikkat edilebilirdi. Onun dışında kalbimi bıraktığım yer ise son bölüm oldu. Gözyaşları ve hayretler içerisinde okuduğum satırlarda yine ilk defa öğrendiğim bilgilerle Sevgili Peygamberimiz Hz.Muhammed (s.a.v)'in ebediyete intikali sırasında ruhunu teslim ettiği an oldu. Azrail'in can alırken tek müsade aldığı güzel insan. Hz. Fatma ile o anki muhabbeti unutulmayacak anlardandı benim için.
Elbette en büyük rehber Kuran-ı Kerim ama maneviyata katkı
Kitap güzel başladı ve bayılarak okuduğum bir seriydi -yazar ile ilgili bütün kötü yorumlara rağmen...- ama sonu...sonu beni o kadar hayal kırıklığına uğrattı ki 5. Kitabın olacağı konuşuluyor ne kadar doğru bilmiyorum ama umarım doğrudur çünkü Kunt ve Karaca daha güzel bir sonu daha gerçekçi bir mutluluğu hak ediyorlar
Reklam
Reklam