“İnsanlık kuşları korkutmak için korkuluğu icat ettiği ilk andan itibaren şunu anladı: vehim (kuruntu), gerçeğin kendisinden daha fazla korku uyandırır.”
Bazen bazı insanlar hayatımıza sessizce girer; ne büyük sözler söylerler ne de kendilerini sürekli hatırlatırlar. Ama bir şekilde varlıkları, yokluklarından daha çok hissedilir. Belki mesele onları kalbe fazla almak değildir. Belki mesele, insanın bazı ruhlara diğerlerinden daha derinden dokunmasıdır. Bu yüzden ne hissettiğimden utanıyorum ne de hislerimi kuruntu sanıyorum. Çünkü bazı insanlar gözün gördüğünden önce, kalbin fark ettiği kişiler olur. Ve kalp, bazen aklın açıklayamadığı şeyleri sessizce bilir.
Bazen Bazı Anlar Bir His Dalganıyor içimde Benim Yakınlarımda olduğunda Görmesem Bile Hissediyorum Fazla mı Kalbime Aldım onu Yoksa Bir Kuruntu mu Tüm Hislerim.
- Bade Nur
Hakikati ödünç alabilir misin?
TAO ADAMI
@Mhmtcnplt
·Dünyanın büyük kitaplarındaki bilgi, hakikatin bulunmasına yardım edemez mi?
Hayır, çünkü bilgi senin değildir. Ödünç alınmıştır. Hakikati ödünç alabilir misin? Hakikat, aktarılamaz; onu sana kimse veremez. Hayattaki bir üstat bile sana onu iletemez. Sen öğrenebilirsin ama sana öğretilemez. Ya ne kadar kutsal olurlarsa olsunlar, cansız kitaplara ne demeli? Orijinal bir kaynaktan geliyor olmaları lazım; tam kaynaklarında bir üstat, uyanmış biri olmalı ama şimdi kelimelerden başka bir şey değiller. Hakikatle ilgili kelimelerden, hakikatle ilgili malumattan ibaretler.
