Alegorik eserlere hep hayranlık duymuşumdur ama bu kitap bambaşka Hüsnü Aşktan beridir okuduğum en güzel kitap olabilir. Hikayesi basit simurga ulaşmak isteyen bir grup kuş Hüdhüd liderliğinde yola çıkmak isterler ama daha yolun başında hatta yola çıkmadan yolun zorluğuna meşgalesine katlanmak istemeyen kuşlar bahaneler bulmaya başlar gelmek istemezler. Kuş tasavvufta hatta halk edebiyatında bile ruhu temsil ediyor can kafeste durmaz uçar dünya bir han konan göçer... misali ruh edebiyatta kuşa benzetilir ki kitapta bahsi geçen kuşlar da aslında insanların ruhlarını temsil ediyor . Bülbül dünyevi aşka bağlanmış ruh , papağan tutsaklığı kabullenen ruh , Tavus Allahı değil cenneti mükafatı arzulayan ruh , keklik altın mücevher düşkünü ruh, hüma şanslı ve kibirli ruh, saka aciz ruh.... gibi . Aslında kuşlar dünyaya gelmiş ama geliş amacından uzaklaşmış ruhları temsil ediyor...
Sonra yola çıkmayı göze alan kuşlarla Hüdhüd yola çıkar ama bu yol zor bir yoldur 7 zorlayıcı vadiyi geçmeleri gerekir ki bu vadiler
1) Talep vadisi
2) Aşk vadisi
3) Marifet vadisi
4) istiğna vadisi
5) Tevhid vadisi
6) Hayret vadisi
7) Fakr ve Fena vadisidir .
Bu vadiler bol bol güzel hisseler alabileceğiniz kıssalarla anlatılıyor . Anlatım harika ötesi
neyse derken yola devam eden 30 kuş vadileri geçiyor ve Simurga ulaşıyorlar ama o da ne kendilerinden başka bir şey yok
(Si murg aynı zamanda 30 kuş demekmiş/ F. Attar burda söz oyunu yapmış Nefsini bilen Rabbini bilir misali )
Tam bir tasavvuf klasiği mutlaka okuyun
Bazen büyüdüğümüz evden, şehirden ya da kalbimizden göç ederiz de, içimizdeki o çocukluk köyünü bir türlü geride bırakamayız. Latife Tekin’in büyülü dünyasında, Dirmit’in o hiç susmayan meraklı sesinde kendimi buldum bu kez. Aktaş ailesinin batıllarla, yoksullukla ve kentin acımasızlığıyla kuşatılmış odalarında dolaşırken şunu düşündüm İnsan ne kadar yalnızlaşırsa yalnızlaşsın, içindeki o arsız yaşama sevincini tıpkı Dirmit gibi korudukça ayakta kalıyor. Kuşlarla konuşan, rüzgârı dinleyen o çocuk yanımıza selam olsun.
#SevgiliArsızÖlüm #LatifeTekin
Reklam
Deneme kitaplarını severim. Fikir ve elbette edebiyat ararım. Aradığımı yer yer bulduğum bir kitaptı. Kuşlarla Sohbetin Şartları, tadı damağında kalmış biri olarak söylüyorum bunu. Ayrıca Ahmet Murat buraları okursa, ondan isteğim bir gün yatılılık üzerine sohbet etmek olur ki kitapta da en sevdiğim yerler buralardı. Yatılılık ve memleketi Karaman'ı birleştirerek bir metin yazarsa da eminim iyi bir metin çıkar ortaya.
Kuş Evi
Kuş Evi, çok okunanlar arasında dikkatimi çeken kitaplardan biriydi. Sakin, huzurlu ve akıcı bir roman.
Gwendolen’ın kuşlara olan ilgisini, onları anlama çabasını ve araştırmalarını anlatan bu kitap; Len Howard’ın yaşam öyküsünden yola çıkarak doğayla kurulan o özel iletişimi bize aktarıyor. Gerçek bir hikâyeden esinlenmesi de kitabı benim için daha etkileyici kıldı.
Tüm hayatını kuşlara, onları araştırmaya, gözlemlemeye ve anlamaya adamış bir kadının hikâyesini okuyoruz. Kitaplar, araştırmalar, makaleler ve kuşlara zarar verecek projelerin durdurulması için verilen mücadele… Hayatını bilime, doğaya ve kuşların özgürlüğüne adamış bir ruhun izlerini taşıyor.
Kitabı okurken insanın doğayla kurduğu bağın ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha düşündüm. Bazen sessizce gözlemlemek, anlamaya çalışmak ve zarar vermeden sevmek de başlı başına büyük bir emekmiş.
Doğayı, kuşları ve sakin ilerleyen gerçek yaşam öykülerini sevenlerin keyifle okuyacağını düşünüyorum. Kapağı kadar içeriği de zarif, huzurlu ve düşündürücü bir kitaptı.
Doğayla, kuşlarla ve içsel sakinlikle dolu bir okuma oldu.
Kuşlar da Gitti, dışarıdan çok sakin görünen ama içten içe insanı üzen bir kitap. Yaşar Kemal bu romanda sadece birkaç çocuğun hikâyesini anlatmıyor; yavaş yavaş kaybolan merhameti, doğayla insan arasındaki bağın kopuşunu ve modernleşmenin geride bıraktığı boşluğu anlatıyor gibi hissettirdi bana.
Kitaptaki çocukların kuş yakalayıp satmaya çalışması başta masum bir geçim çabası gibi görünüyor. Ama hikâye ilerledikçe bunun aslında çok daha acı bir şey olduğunu fark ediyorsunuz. İnsanların eğlencesi ya da alışkanlığı uğruna canlıların özgürlüğünün elinden alınması, kitabın en hüzünlü taraflarından biri.
En çok etkileyen şeylerden biri de şehir atmosferi oldu. İstanbul burada romantik ya da büyülü bir yer gibi değil; daha çok insanı yutan, yalnızlaştıran ve sertleştiren bir şehir gibi anlatılıyor. Çocukların çaresizliğiyle birleşince ortaya çok ağır bir duygu çıkıyor.
Yaşar Kemal’in dili her zamanki gibi çok güçlü. Doğayı anlatırken bile insanın içine işleyen bir hüzün var. Özellikle kuşlarla ilgili bölümlerde, sadece hayvanlar değil sanki insanların içindeki saflık da yavaş yavaş yok oluyormuş gibi hissettim.
Kuşlar da Gitti, bana insanın doğadan koptukça biraz da vicdanından uzaklaştığını düşündürdü. Çok büyük olaylar anlatmıyor ama bıraktığı his oldukça ağır. Sessiz, melankolik ve uzun süre etkisi kalan bir kitap.
Kuşlara hayranlığın bir simgesi
Puan vermedi·92 syf.·
2026 32. kitabı
Kitabı elime aldığımda "Kuşların Felsefesi" tarzında bir kitapla karşılacağım sanmıştım. Oysa bu kitabın güzelliği kuşlarla benzerlikler kurmamızı mesele edinmesi değil; bizzat kuşların kendisini özne yapması. Hatta kuşların bizi özne sayıp kendilerini tarif etmesi.
Binbir çeşit kuş. Dünya öyle mükemmel bir kuş cenneti ki, her birine böyle övgüler yakıştırmak.. "Şiir olup kendi vadilerini sulamak" biraz.
Bir şiiri okurken mi bir ayeti ibret olarak düşünüyoruz, bir ayeti ibret olarak düşünürken mi bir şiir geliyor aklımıza? Bu kitap kuşlardan bahseden ayetleri tekrar tekrar okumaya sevketti beni. Bence ilham bu. Bence dünyayı görebilme ve anlatabilme becerisinin okuyucudaki yansıması bu.
Her başlık bir kuş'a. Her kuş bir güzelliğe konu.
Eğer kuşların da yeryüzünün bizler gibi bir topluluğu -her şartta O'nu tesbih etmeye razı bir topluluğu-, gökyüzünün bir sâkini olduğunu düşünüyorsak işte tam o şiirler bu şiirler.
Bir kez daha hayranlıkla kuş cıvıltıları.. Kuşlar konuşuyor, kuşlarla konuşturuyor.
Pablo Neruda
Pablo NerudaReklam
Reklam