Onun için sakince durup düşünmek imkansızdı... Şimdiye kadar yakaladığı birkaç cılız düşünce bile sanki aklından uçup gitmişti yine. Sadece ölü anlaşılmaz bir kelime geriye kalmıştı ve kafasının içinde vızıldıyordu: Akşam... Akşam.
Hayat devam ettiği sürece kavuşmak olanaksızdır. Sizi oyalayan fazlasıyla renk ve çevrenizde hareket eden fazlasıyla insan vardır. Ortalık sessiz olmadan kavuşamayız, yani iş işten geçtikten sonra ölüler gibi...