Dünyada bu kadar çok boş yer olduğu halde var olabileceğin, sana fazlasıyla yetecek ufacık bir yer bile bulamazsın. Sesleri aradığında karşına çıkan sessizlik olur.
Katı bir yüreği olduğunu tekrarlaya tekrarlaya kendi de inandı. Kendini korumak için uyumaya bıraktığı yüreği de unutulduğu yerde kuruyup gitti. Başkalarına duyduğu sevgiyle gelişebilecek bir adamken kendi içinde gömüldüğünden soldu gitti. Artık mutluluğu inzivada, hazzı rahat bir hayatta arıyor. Kendisini ilgilendirmeyen kaygıları öğrenmek bile istemiyor.
...ve bazı günler var ki devasa bir bezginliğe kapılıyorum ve karanlık kör bir sıkıntı, gittiğim her yerde beni kefen gibi sarmalıyor; kıvrımları beni utandırıyor ve kısıtlıyor, hayat bir vicdan azabı gibi üstüme basıyor. Bu kadar genç ve bu kadar her şeyden bıkmış...
Kılınızı dahi kıpırdatmayı istemez hale geliyorsunuz, işte o kadar. Her vesileyle ve her şeyden tasarruf ede ede, her türlü arzunuzu yitirmiş oluyorsunuz.