Baudelaire Paranoyası (Ken Bruen)
Baudelaire Paranoyası 
Ken Bruen
Para hırsı ve zenginleşme tutkusunun yön verdiği hayatlar, felsefede ve edebiyatta yer bulmuş konuların başında gelir. Benjamin Franklin, “İnsan paranın sahtesini yapar, para da insanın” der. Walter Scott ise,“Paranın öldürdüğü ruh, kılıcın öldürdüğü vücuttan daha fazladır.” der.
Moliere’in “Cimri” oyununda da kahraman, tek tutkusu para olan Harpagon’dur. Uşak La Fleche, “Para dedin mi adamın kalbi taş kesilir, hem öylesine ki, kimse onunla baş edemez; karşısında gebersen kılı kıpırdamaz. Parayı şereften de, namustan da, ahlâktan da üstün tutar, biri para istemeye geldi mi, ödü kopar. Para istemek, onu canevinden vurmak, kalbini deşmek, ciğerlerini sökmek demektir” diyerek Harpagon’u tanımlar.
Sıradan bir insan, para hırsıyla bir suçluya kolayca dönüşebilir. Tıpkı Baudelaire Paranoyası’nda "Silahı elime aldım ve hayatım değişti. O kısacık zaman diliminde karmaşadan kesin bir berraklığa geçtim” diyen Michael gibi…
Sel Yayıncılık’ın okucuyucularla buluşturduğu Ken Bruen’in “Baudelaire Paranoyası” romanını kitapçıda gördüğümde ilk olarak adından etkilendim. Ken Bruen’in “Baudelaire Paranoyası” romanı, Charles Baudelaire şiirleri serpiştirilmiş suç ve suçlu psikolojisini de inceleyen gizemli bir polisiye. Ken Bruen, kitabın başında yer alan yazar notunda “Seksenli yılların ekonomik kriziyle başları hala dönmekte olan zengin kesim özellikle gergindi. Hararetli akşam yemeklerinin konusunu beyazyaka cinayetleri oluşturuyordu. Para-seks ve güçten oluşan olağan şüpheliler tarafından baştan çıkarıldıklarında ‘güvenli’ mesleklere neler olabileceğini araştırmak istiyordum: Bir muhasebeciyi al, onu en tehlikeli sokaklara sok ve ne yapacağına bak.” şeklinde de belirttiği gibi, bu romanında deneysel psikoloji ile polisiye türünü birleştiriyor.
Paranın yoldan
Puan vermedi
Baudelaire Paranoyası Ken Bruen
Para hırsı ve zenginleşme tutkusunun yön verdiği hayatlar, felsefede ve edebiyatta yer bulmuş konuların başında gelir. Benjamin Franklin, “İnsan paranın sahtesini yapar, para da insanın” der. Walter Scott ise,“Paranın öldürdüğü ruh, kılıcın öldürdüğü vücuttan daha fazladır.” der.
Moliere’in “Cimri” oyununda da kahraman, tek tutkusu para olan Harpagon’dur. Uşak La Fleche, “Para dedin mi adamın kalbi taş kesilir, hem öylesine ki, kimse onunla baş edemez; karşısında gebersen kılı kıpırdamaz. Parayı şereften de, namustan da, ahlâktan da üstün tutar, biri para istemeye geldi mi, ödü kopar. Para istemek, onu canevinden vurmak, kalbini deşmek, ciğerlerini sökmek demektir” diyerek Harpagon’u tanımlar.
Sıradan bir insan, para hırsıyla bir suçluya kolayca dönüşebilir. Tıpkı Baudelaire Paranoyası’nda "Silahı elime aldım ve hayatım değişti. O kısacık zaman diliminde karmaşadan kesin bir berraklığa geçtim” diyen Michael gibi…
Sel Yayıncılık’ın okucuyucularla buluşturduğu Ken Bruen’in “Baudelaire Paranoyası” romanını kitapçıda gördüğümde ilk olarak adından etkilendim. Ken Bruen’in “Baudelaire Paranoyası” romanı, Charles Baudelaire şiirleri serpiştirilmiş suç ve suçlu psikolojisini de inceleyen gizemli bir polisiye. Ken Bruen, kitabın başında yer alan yazar notunda “Seksenli yılların ekonomik kriziyle başları hala dönmekte olan zengin kesim özellikle gergindi. Hararetli akşam yemeklerinin konusunu beyazyaka cinayetleri oluşturuyordu. Para-seks ve güçten oluşan olağan şüpheliler tarafından baştan çıkarıldıklarında ‘güvenli’ mesleklere neler olabileceğini araştırmak istiyordum: Bir muhasebeciyi al, onu en tehlikeli sokaklara sok ve ne yapacağına bak.” şeklinde de belirttiği gibi, bu romanında deneysel psikoloji ile polisiye türünü birleştiriyor.
Paranın yoldan«Yemek için yaşamamalı, yaşamak için yemeli.»Tiyatro
Puan vermedi·198 syf.··
Beğendi
·2021 25. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 01 Temmuz 2021 13:43
Spoiler İçerir
Öncelikle söylemeliyim ki okuduğum hiçbir kitapta bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum. Ancak bu gülmeler "Ağlanacak hâlimize gülüyoruz." sözüyle eş değer nitelikte. Bu komedi eserinde rastlantılar rastlantıları, cimrilikler cimrilikleri kovalıyor...
Karakter kadromuz ve olaylar:
Harpagon: Kendileri Elise ile Cleante'in babasıdır. Ve kitaba ismini veren işte bu adamdır. 60 yaşlarındadır. İnsanlıktan nasibini almamış biri varsa o da Senyör Harpagon'dur; fanilerin en acımasızı, en katısı ve de en eli sıkısıdır. Hiçbir hizmet ona kesenin ağzını açtıramaz. Lafa gelince takdir, tebrik, teşekkür istediğin kadar, pek de güzel gönül alır ama para dedin mi akan sular durur. Lütufları, iltifatları hep sade suya çene çorbası, vermekten öyle tiksinir ki selamı bile vermez, ancak alır.
Cleante: Sevgili Harpagon'un şanssız evladı. Bir gıdım olsun babasına benzemez. Kasabada annesiyle kıt kanaat geçinen dünyalar güzeli Mariane'e aşıktır. Tabii Mariane de ona.
Elise: Harpagon'un kızıdır ve Valere'e aşıktır.
Valere: Varlıklı bir aileye mensup, soylu bir kişi olup babasını bulmak için çıktığı yolculukta Paris'e uğrar ve Elise'ı gördüğü an tutulur. Zavallıcık, Harpagon'un kızını almak hiç de kolay olmayacaktır.
Mariane: Cleante'e aşıktır. Ama Harpagon bu kızcağızı kendine nikahlamak ister. Cleante, babasının bu arzunu duyunca ömründen ömür gider ve bir plan kurar.
Anselme: Şehrin soylularındandır. Elise'ın müstakbel eşi olacakken işler grift bir hâle gelir...
Frosine: Çöpçatan kadındır.
Simon Efendi: Tefecidir. Harpagon ile Cleante, birbirlerinden habersiz bu adamla iş tutarlar. Sonra foyaları ortaya çıkar.
Jacques Efendi: Harpagon'un aşçısı ve arabacısı. Son olayların karmaşıklaşmasında bu uşağın payı büyüktür. Valere'e büyük kin besler.
La Fleche: Cleante'in uşağıdır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
evet, para düşkünlüğü harpagon'un hastalığı ama kardeşler arasındaki şu diyalog dikkat çekici: her geçen gün, annemizi aratır oldu. acaba eşini kaybetmiş bir adamın, oluşan boşluğu doldurmak için paraya her geçen gün daha da sarılışı mıydı esas mesele? yani tatmin olmaz bir açlık var ve sanki ardında yatan neden yitirmişlik. zaten çöpçatanın onun aklını çelişi de göreceli kâr mantalitesi ile değil de erkekliği ve hala beğenilme ihtimali üzerinden oluyor. "pinti", "cebinde akrep var" gibi tanımlamalarla onlardan vazgeçerek kolaya kaçıyoruz sanki. misal finalde de parayı gördü unuttu diye yaklaşarak muhtemelen yalnızlığından yöneldiği para hastalığına onu terk etmiş olduk.
Cleante, kız kardeşi Elise’e Mariane adında bir kızı sevdiğini itiraf eder. Daha sonra babasının yanına bu konuyu konuşmak için giden kardeşler babaları Harpagon’un da onlara söylemek istediği şeyler olduğunu öğrenirler. Elise’i varlıklı, yaşlı bir adam ile Cleante’yi de varlıklı, yaşlı bir kadın ile evlendireceğini söyler ve Harpagon bunların yanı sıra evlenmek istediğini söyleyerek evleneceği kızın Mariane adında genç bir kız olduğunu anlatır. Cleante bu durum karşısında çok şaşırsa da kendini ele vermez. Babasını vazgeçirmek istese de bu konuda başarılı olamaz. Babasını ikna edemeyeceğini anladığında en iyisinin kendi planlarını hızlandırmak olduğunu düşünerek evden ayrılır.
Cleante, babasının boyunduruğundan kurtulabilmek için bir tefeciden borç almayı planlar. Tefeci ile irtibat kurabilmek için uşağı La Fleche yardım eder. Simsar Simon Efendi borç verecek kişi ile bir buluşma ayarlar. Tefeci’nin şartları çok ağırdır. Ancak Cleante’nin kabul etmekten başka çaresi yoktur. Alacağı para ile Mariane ile mutlu olabileceği yeni bir hayat kurmayı planlar. Buluşma yerine vardığında Simon Efendi tarafları
