Materyalist felsefe, mevcudâta mevcudat için bakar. Yani varlıkları -Yaratıcı'sını göz ardı ederek- maddeci bir nazarla seyreder. Sanatı gördüğü hâlde sanatkârı görmek istemez, esere bakıp müessirini düşünmekten kaçınır. Bu da materyalist felsefelerin kâinâta bakışındaki kısırlık ve noksanlığa mukâbil, İslâm'ın bakışındaki genişlik, derinlik ve mükemmelliğin bir misâlidir.