lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
1447 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
ölürken ne kadar yitireceksek, doğarken yitirdik o kadarını. ——her şeyi.*
yarın sabah uyanacaktı sanki dünkü sabaha uyanmış gibi içi bir anlığına rahat. sonra ayıldıkça başına geleni hatırlayacak ve içinden bir bıçak boylu boyunca geçip onu gerçeğe uyandıracaktı. — dünya üzerindeki bütün felaketler işte böyle geliyor, insanı kendine işte böyle yavaş yavaş inandırıyordu. ölümü görenler, soğukluğu tadanlar, felaketten kaçamayanlar, evlat acısıyla kavrulanlar, uykuya hıçkırık ve gözyaşıyla dalanlar, delikli uykularından hep böyle uyanıyordu
yanında insanlar geçiyor, onu görünce uzaklaşıyorlardı. ordan oraya koşturanlar, vapurlara, simitçilere, büfelere baktı. herkes tıkınıyor, herkes koşuyor, herkes büyüyordu. herkesin önemli işi vardı. otobüslerden iniyor, vapurlara koşuyordu. herkes yerleri çiğniyor, yerler herkesi yutuyordu. dünya büyüdü. ılgaz küçüldü. neden büyünüyordu? yıllar neden geçiyordu?
Puan vermedi·176 syf.·
2026 3. kitabı
