Öncelikle şunu söylemeliyim benim yaşım otuzlu kırklarda değil. Yani tam olarak normalde gençlere hitap eden kurguları seven biriyim. Wattpadden çıkma kitaplara çöp demem, klasik kitap okumayan kitap okumuyordur gibi bir önyargım asla olmadı ve olmayacakta.
Bu tür kitaplara hep bir şans vermeyi sevmişimdir ama bu kitaba verdiğim şansın hayatımdan çaldığı vakti geri istiyorum.
Kitabın konusu, zor şeyler yaşamış bir kızın benim psikolojik bozukluktan başka bir şey olarak adlandırmadığım katile dönüşmesi. Kız vahşi tarafına V diyor. Canı istedikçe cinayet işliyor. Sadece erkekleri öldürüyor ki yine kadın düşmanı ibaresi yemek istemiyorum ama aynısını bir erkek yapsa, sadece kadınları öldüren bir erkek karakter olsa kafayı yerdiniz. Neyse bunlar öyle sıradan erkekler değil. İşte eşine tecavüz etmiş karısını öldürmüş falan filan. Özel olarak seçip kendince polisin yapmadığı şeyi yapıyor. Birde öldürdükleri üstüne V ibaresi falan bırakıyor. Halkın gözünde kahraman olmuş.
(bknz: aktris alıntısı: hamam böceği öldüren kahraman kelebeği öldüren katil oluyor. ahlakınızın bile estetik kuralları var.)
(bknz: insan ne ile yaşar alıntısı: İnsan öldürmek kolay, ama kan ruhuna da sıçrar. İnsan öldürenin ruhu kanar. Kötü bir insanı yok edince kötülüğü de yok ettiğini sanırsın ama bakarsın ki yok ettiğini sandığın kötülükten daha beteri senin içinde büyüyor.)
Kitabı Wattpad üzerinden de inceledim. Yorumlar felfena. Off aşırı havalı ya şeklinde yorum görmemek için yorumları açmamanız gerekiyor. Genç kızlar bu karaktere özeniyor.
Neyse bu karakterimizden bir adamı öldürmesi isteniyor, sonrası muhtemel tabi öldürmüyor işbirliği yapıyorlar bu kadar.
Kadının adamla her türlü işi pişirip, taaa 47. bölümde ( hatırladığım kadarıyla 47ydi.) sana aşığım demesi beni bitirdi. Kadın o kadar çok
Herkese Merhaba,
Çok büyük hayal kırıklığı olan bir kitap oldu. Zaten zar zor bittirdim. Bu kadar vasat bir kitap daha olamaz. Yine 10 puanların uçtuğu bir kitap olmuş, yine düşündüm farklı bir kitap mı okuduk? Anlam veremiyorum gerçekten...
İlk kitaptan tanıdığımız ortanca kız kardeşin ateş danscısı Niya’nın hikayesidir. Kötü şöhretli korsan lordu Alos Ezra Niya’yı rehin alması ile kitabımız başlıyor.İlk kitapta baya merak ettiğim kişilerdi.Birbilerine olan nefretlerini merak etmiştim,etmez olaydım.. Ne geliyorsa benim bu merakımdan geliyor hep. Bu Alos meğerse kendi cıkarları için Niya kullanmış 4 sene önce, kızı baştan çıkarttıp, kızın en karanlık sırını öğrenmiş. Şimdi siz zannediyorsunuz ki ; Alos o zaman bunu yaparken kıza aşık oldu. Hayır, asla öyle bir şey yok… Aşırı duygusuz, zalim bir adam kendisi.. Okurken inanamadım, yazar gerçekten kötü adam başrolu yazmış… Kızda güya çok zeki, çok güçlü , bir vurucam ben yerle bir olacaktı yani… Bu Alos niya rehin alıp, onu mürettebatından biri yapar. Şimdik bu kadar nefretten aşka mükemmel bir aşk bekliyoruz değil mi? Ama ne oldu tabikide AŞK yok, asla hiç bir duygu yoktu, kızda var geçmişte adama aşık olmuş ama tabikisi inkar ediyor kendice… Asıl adam da yok, şok oldum yaa bu kadar acımasız ve duygusuz olmasını… Bir sahne var, kız bir hata yapıyor işte, alos sözünden çıkıyor ve gemidekileri büyülüyor filan, sonra işte yakalanıyor ve kırbaçlanıyor. Kızı kırbaçlayan başrol erkek olan ALOS , gözlerim pörtledi o sahnenın acımasızlığını okurken…Yok artık dedimm, bu kadar olmaz… Adamın tek bır duygusu bile yoktu ve bu sahne 300’lerde filandı… 400. Sayfalara kadar zaten hiç aşk yok sonradan olan aşkta bomboş bir şeydi, asla hissetmedim asla beğenmedim… Adamın bu kadar kötü olmasını ve kızın bu yapılanları kabul etmesi , bir
Bir insandan nasıl nefret edilir ki, avukat?
Bir aşktan nasıl nefret edilir?
Bunun için aksi bir savunman var mı?
Ben şimdi uğruna ölebileceğim kadından nasıl vazgeçeceğim?