Kamer
@lapsus
1401 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Reklam
..."mumlar söndü ve gece bitti" ve benim hayatımın içinde minicik bir alacakaranlık kaldı.
Sayfa 38
Sen, belki de bu mektubu aslında sana yazdığımı hiç bilmeden okuyacaksın.
Ben, senin bunu okurken parmağınla yanağına dokunduğunu, gözlerini hafifçe kıstığını, saçlarını kulağının ardına attığını görmeyeceğim.
Elimin uzanamadığı yerlere kelimelerimle sokulmaya çalışmamın, kırılgan harflerden kurulmuş görünmez bir köprüden sana doğru yürürken düşmekten böylesine korkmamın, sana tek bir bakışla anlatabileceğime inandığım ve birçoğunun belki bir ismi bile olmayan birçok duygunun her birine isimler bulmaya uğraşmamın beni nasıl yaralayıp yorduğunu bilmeyeceksin...
Sayfa 163
Beni anlamadın, demeyeceğim. Beni anladın. Zaten en dayanılmaz acı buydu. Sen, beni anladın. Anladığın hâlde canımı yaktın.
