Bir sesin tınısı tek başına görevini unutturacak denli sersemletebildiyse demir kırı atı, haylaz dilberi boylu boyunca görse, kulaklarını dikmiş,burun deliklerini şişirmiş havayı içine soluyuşunu, bir yerlere doğru atılışını, genç ve güzel vücudunu saran titremeyle kendini çağırışını görse kim bilir nice olurdu hali.
Ve biliyor musun ki, seni sevdiysem, Bütün ruhların yaratıldığı ve henüz cesetlerin biçilmediği o mecliste, Senin yanında yer almış olduğumu hatıramda taşıyor olduğumdandır bu. Bunca kolay terk ediyorsam varlığımı senin varlığına O şimşek parıltısı anın anısını göz bebeklerimde sakladığımdandır.
Yabancısı olmadığım bir tek olgu var. O da kendi varoluşum. Belki tek mutluluğum bu. Tek bağlantım. Kendimi kavrayamazsam, tüm varoluşum yitmiş demektir.