"Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu. Derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü, ama mutluluk bana saatlerce, yıllarca gibi gelmişti."
"Babam gittiğinden beri, içimde tüm iyi duyguların kaybolduğu bir boşluk vardı sanki. Orası babam gittiğinde beraberinde bir parçamı götürmüşçesine soğuk ve karanlıktı. Belki kafamdaki peri masalına sıkıca sarılıp yeterince altın yıldız toplarsam ve hikâyemdeki prenses kadar mükemmel olursam, babamı geri kazanma şansım olabilirdi.
Kalemimi açtım, kâğıdı çevirdim ve çalışmaya koyuldum.
Hikâyem şimdiye kadar yazılmış en iyi hikâye olmalıydı..."