Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sen gittin,
Kapanmadı hiçbir kapı
Sadece karanlık çöktü içime.
Sessizlik,
adımlarının gölgesine bürünüp
sana doğru yürüdü.
Ben kaldım…
Bir yankı kadar var,
bir dua kadar eksik.
Hayatı boyunca doğduğu mahalleden dışarı çıkmamış insanlar az da olsa vardır hâlâ memleketin bazı köylerinde, kasabalarında. Ne iyi eğitim almışlardır, ne yabancı dil bilirler, ne kitap seçip okumayı bilirler, ne de sanata hizmet etmeyi bilirler ama memleketin en güzel ekmeklerini/ yemeklerini pişirmeyi öğrenmişlerdir çocukluktan beri ve evde pişen her yemekten komşulara da ulaştırırlar, biri açken diğerinin tok yattığını görmezsiniz, birinin çocuğu ağlarken ötekinin oyuncaklarını kırıp döküp çöpe attığını göremezsiniz, paylaşırlar, birbirlerini destekler ve hiç karşılık beklemeden yaparlar bunu. "Ben sana yapmıştım sen bana yapacak mısın?" diye bir an bile düşünmezler. Bu da hayata değer katmaktır işte.
"Onun gözleri, saçları, yanağı, yürüyüşü, sesi;
Sözlerinle can bulur, ah! güzel elleri,
Tüm beyazlar mürekkeptir yanında
Yazarlar kendi utançlarını; yumuşak dokunuşuna kıyasla
Yavru kuğunun tüyü sert kalır..."