Veysel Şahan
@le_syev
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşadığı toplumun sosyokültürel yapısıyla uyuşmayan, dışlanan ve benliğini bulamayan birey; hükümetin de baskısıyla mutlak göçe zorlanıyor. Psikolojik anlamda tutunamadığı kültüre veya ötekileşen varlığı sebebiyle uyum sağlayamadığı bu hayatın, ezikliğini yaşıyor.
Bunlar göçten önce yaşanan mobbing unsuru etkiler olabilir.
Kimisi; iş için karın tokluğuna zorlu şartlardaki yaşama uyum sağlamaya çalışıyor, uyum sağlayamadığı takdirde alışmaya başladığında da dışlanıyor.
Bu hep böyle olmuştur.
İçimizde; bizden olmayan ırka karşı bir ön yargı oluşuyor, buna yani bize katlanmak zorunda kalıp, tüm zorlukları ve dışlanmayı görmezden gelen insanların, yaşam savaşı uğruna katlandıkları bizler, böyle hissetmeye sebep neler yaşıyoruz?
Her dönemde olduğu gibi, farklı sebeplerle göçlerden muzdarip yaşadığımız bu devirde de; göçmen sorunları, her devletin göçmenlere uyguladığı zorunlu politikalar ve bu bağlamda yaşanılan olumsuz tutumlar karşısında izlenilen yol, kişinin hiçbir yere ait olamadığını hissetmesine sebep oluyor.
Yaşamak için yapılan bu savaş(göç); mülteciler arasında, zengin ve fakir ayrımı yapıyor mu? Müslüman, hristiyan? Okur yazar, cahil? Yaşlı, genç?
Bunlar gibi tezatlıklarla yüzlerce sebep yazılabilir.
Önemli olan, bu noktada insanlığımızı korumaya çalıştığımız anlarımızın çıkarlarımız doğrultusunda, hayatımızı etkilediği en makul seçim oluyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Antik felsefeden günümüze uzanan sayısız filozof içinden, en ünlü ve en ilginç felsefi masallara konu olan 30 filozofun; aslının dışında anlatılanlarla yalanlandığı, entrika ve gizli sahnelerin arka planında rol almış karakterlerle felsefe sisteminin ayrıntılı bir şekilde incelendiği, 352 sayfalık, hikaye tadında felsefe kitabı.
Babasının çorak topraklarına; “su” misali faydalı olması amacıyla başladığı ziraat fakültesini; edebiyata duyduğu ilgi ve toprağa olan yabancılığıyla bırakan, sonrasında da akademisyen olan Stoner’ın, edebiyat bölümünde geçen trajik ve fazlasıyla dramatikleşen hayatı.
Kısa ve öz olarak; kitabın bir bölümü aile bireylerinin ölümleri, bir bölümü evlilikten ötürü çekilmez olan hayatında bulmaya çalıştığı çözümlerle, bir bölümü öğrencisini dersten geçirmemesi ve bir diğer öğrencisine aşık olasıyla, son bölümü de çocuğunun bir anda büyüyüp evlenmesi ve hastalığıyla alakalıydı.
Bazı bölümler en ince detayıyla sayfalar kaplarken, bazı bölümler birden yıllar sonrasına geçmiş olmasıyla bir kaç sayfada sonlanmış. Zannımca yazacak bişey olmayıp, konuyu daha fazla uzatmamak adına direkt özüyle noktalamış.
Kitabın başındaki çorak toprakların bahsi; John Steinbeck’in Cennetin Doğusu’nu, ortalarından sonra da öğrencisine aşık olmasıyla Andre Maurois’in İklimler kitabını çağrıştırdı. Bu iki kitabı okuyan için anlık olarak anımsama ve ilerleyen bölümlerde bunlardan bir pay çıkarma çabası olacaktır.
Sevgiler...
İnsan olmaya dair tüm özelliklerimizi; görmeye, hissetmeye, kısaca altı duyumuzla yaşantıladığımız her şeyi, acılarımızı ve sevinçlerimizi, aşk, şefkat ve nefret gibi duygularımızı, renkleri ve doğadan duyduğumuz hazzı, yediğimiz yemekteki lezzeti, bacağımızdaki ve kalbimizdeki ağrıyı içeren bilincin beyinle ilişkisini 2400 yıl önce ilk kez Hipokrat farketmiş olmasına rağmen neden doğa bilimleri beynimizin bizi biz eden, bir zombi değil de insan kılan bu fonksiyonunu 20. yüzyılın sonlarına kadar görmezden gelmiş? Daha doğrusu özellikle yirminci yüzyılın başından itibaren bilim örtük bir özdeşliği kabul etmesine rağmen neden beyinde yalnızca bazı elektro-kimyasal değişiklikler olurken bu yaşantıların nasıl oluyor da bizde renk, koku, lezzet, aşk olarak ortaya çıktığını açıklamayı gerekli görmemiş?
“Gerçekten bilinç, filozofların binlerce yıldır ilgisini çeken bir problem olmayı günümüzde de sürdürürken, doğa bilim yöntemlerinin yalnızca nesnel problemleri açıklayabilmesi, bilincin öznel niteliklerinin doğa bilimleri kapsamı dışında düşünülmesi nedeniyle bilim insanlarının ilgisini çok daha geç çekiyor. Bunda sanırım gerek dinlerin ruh-beden ayrılığı üzerine kurdukları mitolojiler, gerekse Descartes’le güçlenen kartezyen bakış açısının dünyayı kavrayışımızdaki baskın etkileri, doğa bilimcilerin, tıp doktorlarının zihin-beden ayırımının (kartezyen ikilik) yarattığı temel sorunları görmezden gelmesinde etkili olmuş.”
Göreceli güzellik olgusunun, herkesin gözünde aynı olduğunu hissettiren ve bu güzelliğin; çirkinden farkının olmadığı bir “pürüzsüzlük” kavramıyla ayırt edilemeyecek kadar sahte olduğunu vurgulayan bir kitap.
Güzellik ve estetik odaklı olan herkesin, görmek istediği gibi gördüğü obje, bu objenin üzerinde oynandığında çirkin kavramının bile olmayacağını gösterir.
Ve aşikardır ki; göze hoş gelen güzel, göze hitap etmeyene çirkin dediğimiz bir algımız var.
Sen çirkinsin diyemediğin yerde, başkası için güzel olan o objenin; fikirleri ayıramayacak boyuta dönüştürdüğü bir “pürüzsüzlük”.
Bu algıya göre; salt çirkinlikten ziyade, saf güzellik yok oluyor. Görülen “şey”in özüne inme duygusu çirkinliği barındırdığı için, harcanan çaba doğrultusunda bu kadar pürüzsüz olmasını sağlıyor.
Teknolojinin her geçen gün; hızla büyüyen dalgalar halinde üzerimize geldiği bu günlerde, tek kaçışımız olan estetik, sizce güzeli kurtarır mı?
Yoksa bu teknolojiye kurban gitmeyi göze aldığımızı sanıp, boğar mı?
Kitap; genel hatlarıyla yukarıda bahsettiğim çerçevede yazılmış 14 denemeden oluşuyor.
Son olarak çağımız sorunu olan, bu estetik görünüş olgusuna; felsefi çıkarımlarla ışık tutmaya, sorunun özüne inmeye ve bu algının üzerimizdeki etkilerine değiniyor.
